DSC_0996 kopie

Het klooster van de heilige Johannes de Doper in Tolleshunt Knights, nabij Essex in Groot Brittannië is het oudste orthodoxe klooster in het land. Het klooster werd gesticht in 1958 door de Oudere Vader Sofrony (Sakharov), het geestelijk kind van de heilige Silouan van de Athos die zelf door heel de orthodoxe wereld geëerd wordt. Vader Archimandriet Sofrony was abt van het klooster tot zijn overgang in 1993.

De taak van abt werd dan overgenomen door Archimandriet Kyrillos tot eerder dit jaar, toen hij een stap terugzette omwille van zijn door de leeftijd te zwak geworden gezondheid. Hij kon de Liturgie slechts één keer per jaar voorgaan en is nu de nieuwe abt aan het inleiden.

DSC_0994 kopieVolgens een goede vriend van Vader Peter en een gesprek van het klooster met “Ortho-Christian”, koos het klooster, dat zowel een mannelijke als een vrouwelijke gemeenschap telt, als nieuwe abt vader Peter (Vryzas).

Vader Peter is een relatieve jonge monnik en de nauwste leerling van Oudere Vader Zacharias (Zacharon), die zelf een dichte leerling was van Oudere Vader Sofrony.

De nieuwe abt is geboren in Griekenland in 1977. Hij trad in het klooster in 2002 toen hij 25 was, maar leefde toen al sinds 17 jaar in monastieke gehoorzaamheid.

Zijn werk over het mysterie van het ontvangen en doorgeven van Gods woord in de leringen van Vader Sofrony, werd onlangs als zijn eerste boek uitgegeven.

Kelly Vlahakis-Hanks, President & CEO of Earth Friendly Products; Ecumenical Patriarch Bartholomew I; and Mike Manatos, President of Manatos & Manatos (PRNewsfoto/Earth Friendly Products)

Zijne Al Heiligheid Oecumenisch Patriarch Bartolomeus I, ontving op vrijdag laatstleden de prijs voor uitzonderlijk leiderschap bij de bescherming van het milieu, zo maakt de Griekse verslaggever bekend.

De Oecumenische Patriarch ontving deze prestigieuze prijs voor zijn levenslange pleidooi en wereldwijde invloed voor de bescherming van het milieu. De prijs werd overhandigd aan de Oecumenische Patriarch op zijn hoofdkwartier in Istanbul, Turkije, door de president en CEO van “Wereldvriendelijke Producten”, Kelly Vlahakis-Hanks.

Wereld vriendelijke Producten, die ook ECOS, milieuvriendelijke reinigingsproducten maken, ontwierp de jaarlijkse ECOS & Milieuprijs om wereldleiders te bedanken die een sterke invloed hebben op de bescherming van ons milieu en de gezondheid van de aarde en haar bewoners.

Dit is het derde jaar dat de prijs uitgereikt werd. De vorige gingen naar de U.S. Senator voor Californië en de Presidentskandidaat voor de USA, Kamala Harris.

Earth Friendly Products

Earth Friendly Products

De prijs werd een eerste maal uitgereikt in 2017, bij de viering van het 50 jarig bestaan van Wereldvriendelijke Producten.

De Oecumenische Patriarch Bartolomeus speelde een grote rol als verdediger van het milieu, in zijn functie als leider van de Orthodoxe Christelijke Kerk. Hij benadrukte alom het belang van spirituele waarden bij het bepalen van ethiek en acties voor het milieu.

Zijn levenswerk voor het beschermen van het milieu bezorgde hem de tittel “Groene Patriarch”, werd op een munt weergegeven en formeel gemaakt door de Vicepresident van de Verenigde Staten en mede-ijveraar voor het milieu Al Gore.

In 2008 noemde Time Magazine de Oecumenische Patriarch een van de 100 meest invloedrijke mensen in de wereld voor “het benoemen van de strijd voor het milieu als een spirituele verantwoordelijkheid”.

 

huwelijk Slobodan - Hristina 20.07.2019 126 kopie

Eind mei kregen Marie-Christine en ik een uitnodiging van Slobodan en Hristina voor hun huwelijk in hun geboorteland Noord Macedonië. Zo’n uitnodiging van zo’n fantastische lieve mensen kun je toch niet afslaan. Gabriel en Sylwia waren uitgenodigd als peter (getuigen) van he bruidspaar, dus konden we met hen meevliegen. Vliegen is nu ook niet mijn favoriete hobby. Getuigen zijn ginder zeer belangrijk bij een huwelijk. Dit mochten we ook ervaren vorig jaar op het huwelijk van Gabriel en Sylwia.

huwelijk Slobodan - Hristina 20.07.2019 107Op de luchthaven van Skopje, de hoofdstad van Noord Macedonië, werden we opgewacht door de vader van Slobodan, en zeer vriendelijke en warme man. De ontvangst bleek een voorproefje te zijn van de rest van de dagen. Gelukkig voor ons woont de familie van Slobodan in België en konden we zo ook nog Nederlands spreken.
Op de weg tussen Skopje en Tetovo konden we zien in welk prachtig land we terecht gekomen waren, overal bergen en veel groen. Eenmaal in het hotel in Tetovo moesten Gabriel en Sylwia naar een vrijgezellenfeest, Gabriel bij de heren en Sylwia bij de dames.

De dag voor het huwelijk bezochten we met zijn vieren Skopje. Een zeer mooie, oude stad met prachtige Orthodoxe kerken ook een veel moskeeën.
De zaterdag werd het hoogtepunt van ons verblijf. Voor het huwelijk werden we reeds om 10u afgehaald aan het hotel. Door een prachtig landschap reden we naar het geboortedorp van Slobodan, een zeer mooi, rustig dorp. Zijn huis was helemaal versierd met linten, bloemen en strikken. Buiten speelden muzikanten traditionele muziek op 2 trompetten, een accordeon en een traditionele trom. Het ging het er luid aan toe; het ganse dorp moest toch horen dat er een huwelijk is. Ook de Macedonische vlaggen werden overal meegedragen. Iedereen werd ook nog uitgenodigd om binnen in huis te genieten van lekkere hapjes. In de kamer waar wij zaten waren zeer veel Macedonieërs die in Vlaanderen wonen.

Na de maaltijd reden we in een toeterende kolonne naar het huis van Hristina op zo’n 40 km van Slobodan zijn huis. Opnieuw waren de auto’s versierd met vlaggen, linten en strikken. Het geboortedorp van Hristina is ook zo’n lieflijk klein dorpje met achter haar huis een riviertje. Heerlijk zo’n rustig plattelandsdorp.
Ook hier hetzelfde senario als bij Slobodan. De muzikanten waren ook meegekomen om te spelen en te zingen zodat ook hier gans het dorp kan horen dat er een huwelijk is. De peters moeten de bruid uit haar kamer begeleiden en ze tot bij de bruidegom brengen. Ondertussen kunnen de gasten opnieuw genieten van lekkere hapjes. Opnieuw wordt er gedanst, gezongen en muziek gespeeld. Heerlijk om dat mee te maken. Het geluk straalde van Hristina en Slobodan hun gezicht.IMG_0506 kopie

En dan in kolonne naar Leshok. In de kerk behorend aan een Orthodox klooster zou de kerkelijke plechtigheid plaatsvinden. De kerk van Leshok, toegewijd aan de Heilige Athanasius en een deel van het dorp werden in 2001 door de Albanezen met granaten totaal vernietigd. Ondertussen is de kerk heel gerestaureerd. In de kerk is ook een mooie fresco van de HH Constantijn en Helena. Zo is de band met onze parochie nog groter.
De dienst werd voorgegaan door de parochiepriester van Slobodan. Daar waar de dienst bij Gabriel en Sylwia zeer gelijklopend is met hoe wij het hier bij ons vieren, zijn er in Macedonië toch een paar verschillen. Zo wordt een bruid en bruidegom tot 3 maal toe gevraagd of ze wel willen huwen waarop ze uiteraard antwoorden met ‘DA’ (Ja). Op het moment dat bruid en bruidegom elkaars hand nemen worden 3 doeken rond de handen gebonden. Ook hier een zeer mooie en ontroerende plechtigheid.

Daarna kon het feest beginnen. In kolonne , met uiteraard de vlaggen en veel getoeter reden we naar de zeer mooie zaal in Tetovo. Een prachtig versierde zaal met wederom tradionele muziek. Het feest werd geopend met een openingsdans van het pas gehuwde bruidspaar. Het live orkest met zangeres zong en speelde tradionele muziek en wij konden ondertussen traditionele dansen meedansen en/of heerlijk eten. Gabriel danste zelfs zo mooi en goed dat vrienden van het bruidspaar niet konden geloven dat hij geen Macedoniër was. Om 1u ’s nachts was het feest ten einde.

’s Anderdaags, de zondag, waren we opnieuw te gast bij de familie van Slobodan. Met hapjes en drankjes werd er verder gekeuveld over het mooie feest. De tante van Hristina had een speciale bruidstaart gebakken. Een cake versierd met massa’s slagroom. Niet zomaar versierd maar het was een echt kunstwerk, zo mooi !!! En lekker! Zo heb ik dat nog maar zelden gegeten. Toen alles op zijn einde liep heeft Slobodan nog eens zijn mooi dorp getoond.

We hebben een fantastische tijd beleefd bij zeer lieve, warme, gastvrije mensen. Ik benijd die mensen omdat ze zo fier zijn op hun vaderland en daar ook openlijk voor durven uitkomen. Tradities worden in ere gehouden, hun vlag gekoesterd. Op You tube zijn mooie filmpjes te zien met Macedonische muziek en volksdans.
Bedankt Hristina en Slobodan voor de uitnodiging en de fijne tijd die we bij jullie mochten doorbrengen. Heel veel geluk en voorspoed in jullie leven samen.
Patrick en Marie-Christine

(verslag) Patrick Dezillie, lector

DSC_0665 kopie

EEN THUIS WEG VAN HUIS

Iulita Osichenko –

student Europacollege Brugge

Een jaar geleden zat ik in mij kamer in Sofia en zocht ik op het internet naar een orthodoxe kerk in Brugge, waar ik voor een jaar zou gaan studeren. Vandaag zit ik terug in dezelfde kamer terwijl ik mij bedenk dat, hoewel mijn studiejaar voorbij is, de kerk in Brugge voor altijd als een thuis zal aanvoelen voor mij.

DSC_0351 kopieEen bleekgeel gebouw, bijna onopvallend in de Ezelstraat, in een rij met andere gebouwen. Enkel de gebrandschilderde ramen en het plakkaat op de deur onthullen dat het geen gewoon gebouw is; er staat te lezen – “Orthodoxe Kerk H. Konstantijn en Helena, Brugge.”

Ik ging er de eerste zondag na mijn aankomst naartoe. De kerk was mooi – de warme kleuren deden je thuis voelen, alles leek er vertrouwd – de rijen stoelen aan de zijkant van de kerk, de ikonen op de muren. De dienst was in het Nederlands, maar voor iemand die de woorden kent, was het niet moeilijk om te weten waar we ons tijdens de liturgie bevonden. Natuurlijk voelden sommige dingen anders aan, maar de essentie en de geest waren dezelfde.

Ik ging iedere zondag, leerde de mensen beter en beter kennen, bleef voor de koffie na de dienst, maar het beste overkwam mij in september, toen vader Bernard mij uitnodigde om mee te zingen in het koor. “Maar het is in het Nederlands !” – zei ik. “Ik spreek helemaal geen Nederlands !” Maar hij had gelijk dat dit er niet toe deed – natuurlijk struikelde ik heel vaak tijdens de eerste weken (of maanden), maar stilaan kropen het gevoel en de melodie van de taal naar binnen en voelde ik dat ik beter en beter werd in het ontcijferen van de lange woorden. Hoewel het dezelfde dienst en dezelfde gebeden zijn, klinken ze toch steeds anders in elke taal – een nieuwe laag van betekenis komt naar boven en het was boeiend om de van kinds af aan vertrouwde diensten in een nieuw licht te zien verschijnen. Maar nog meer vreugde gaf het om te zien hoe deze ene gemeenschappelijke taal alle mensen in de kerk kon verenigen, hoewel ze uit meer dan tien landen afkomstig waren – België, Nederland, Roemenië, Bulgarije, Polen, Griekenland, Georgië, Rusland, Moldavië, Syrië en nog meer. Om met Pasen “Christus is verrezen” in al deze talen te horen, was een ongelofelijk moment!

IMG_6788Ieder van mijn vrienden die mij kwamen bezoeken, vertelden mij nadien hoe gelukkig ze waren dat ze gekomen waren. Twee zeer goede vrienden van mij kwamen voor Pasen en ze zeiden dat het een mooie en vreugdevolle viering was en dat het hen toeliet om een glimp van de Orthodoxie op te vangen die hen diep raakte. Verschillende van mijn orthodoxe collega’s van het Europacollege die er ook waren met Pasen, waren zeer geraakt door het feit dat ze het paastroparion in hun eigen taal hoorden zingen – Roemeens, Georgisch… Ze zeiden : “We hadden dit nooit verwacht ! We waren zo gelukkig om hier een stukje van thuis te kunnen horen !” Een andere goede vriendin van mij die hier was, schreef in haar jaarboek dat de beste herinnering van het ganse jaar de “morgen in de Orthodoxe kerk” was. Het is ongelofelijk hoe elke persoon die deze kerk binnenstapte, haar met zulke warmte en voldoening herinnert ! Ik kan voor mezelf hetzelfde zeggen – ik was het gelukkigst iedere keer dat ik de kerk binnenstapte en het bracht mij bij mensen wiens vriendschap ik voor altijd zal koesteren.

Om een deel van deze gemeenschap te worden, om mensen te horen vragen “Wanneer vertrek je ? Kom je terug?” en zo gelukkig te zijn wetende dat ik de kans zal krijgen om ooit terug te keren ! Dit alles was het meest ongelofelijke geschenk van boven en ik heb te weinig woorden om God ervoor te danken. Voor de thuis die ik er vond, voor alle vriendschappen en steun, de lange gesprekken bij de koffie en thee, het zingen en het koor, en voor iedere dienst waar ik deel van uitmaakte – deze kerk maakte een zeer belangrijk deel uit van mijn jaar in Brugge, en ik hoop dat het hier niet eindigt ! Met liefde voor iedereen die ik ontmoette in deze wonderlijke parochie.

 Sofia, 17 juli 2019

NOG EEN GETUIGENIS

 

Tihomir Tsenkulowvski –

student Europacollege Brugge

 

Het was een vriendin van mij van het Europacollege – Iulita – ook een studente uit Bulgarije – die mij voor het eerst uitnodigde in de Orthodoxe kerk te Brugge. Ik was onder de indruk van de schoonheid van het interieur en het herinnerde mij in grote mate aan de verbazingwekkende antieke kerken in mijn thuisland. Wat meer is, het straalde dezelfde warmte en boeiende mystiek uit.

Na de liturgie gingen we allen naar boven voor een kleine bijeenkomst en ik was blij verrast door de gemeenschapsatmosfeer. Vader Bernard gaf ons een warm welkom en ik was blij om de mensen uit België, Roemenië, Georgië, Rusland en Griekenland die regelmatig naar de zondagsliturgie komen, te mogen ontmoeten en spreken. Er was een familiale sfeer. Ik bezocht de kerk verschillende keren gedurende mijn academisch jaar in het Europacollege.IMG_9422 kopie

In het begin van 2019 ontving ik het droevige nieuws van het overlijden van mijn dierbare grootmoeder Ivanka, toen mijn broer Petar mij bezocht, en we gingen de volgende dag allebei naar de kerk om wat troost en vrede te vinden. Het heeft voor mij altijd veel betekend om een kaars in de kerk aan te steken en een gebed op te zeggen – voor vrede in onze wereld, voor gezondheid en voorspoed, maar ook voor de zielen van onze geliefde, overleden verwanten. Het was voornamelijk mijn grootmoeder die mij als kind bij de hand naar de kerk in mijn thuisstad meenam en die mij in aanraking bracht met de schoonheid van het Orthodoxe, Christelijke geloof. Nu is het voor mij moeilijk te aanvaarden dat ze er niet langer is maar ze zal altijd bij mij in mijn hart zijn.

Dank u, vader Bernard, voor uw vriendelijkheid en om ons te verwelkomen in de Orthodoxe gemeenschap te Brugge. Ik kijk ernaar uit om u te bezoeken telkens ik in Brugge ben

Asten2

Op zaterdag 22 juni 2019 vierde Zijne Eminentie Metropoliet Athenagoras van België de Goddelijke Liturgie in het klooster van de Geboorte van de Moeder van God.

asten-mnimosinoDe viering vond plaats in het onlangs gerenoveerde heiligdom en werd afgesloten met de gedachtenisdienst voor het derde jaar van de ontslaping in de Heer van wijlen de oprichtster en abdis van het klooster, moeder Maria. Moeder Maria van eeuwige gedachtenis was van Nederlandse afkomst. Zij omarmde de Orthodoxie, en wijdde zich toe aan God via het monachisme, in deze traditie gevormd door haar verblijf in diverse kloosters in Griekenland, om daarna terug te keren naar haar vaderland en er dit klooster, gewijd aan de Moeder van God, te stichten. Het is een ware spirituele oase, niet alleen voor Nederland, maar voor heel Centraal-Europa.Asten2

Metropoliet Athenagoras verwees in zijn homilie naar de grote persoonlijkheid van Moeder Maria: haar openheid van geest, oprechtheid van haar geloof, haar enthousiasme om het kloosterleven en het geestelijk leven van de Orthodoxen van Centraal-Europa verder te ontwikkelen en haar toewijding aan de Heer en de Moeder van God, aan wie zij haar klooster heeft gewijd.

De grondige renovatie van het heiligdom van het klooster was een droom en een oude wens van de overleden oprichtster. Dit werk rust nu op de schouders van de huidige overste Moeder Ioanna en haar kleine gemeenschap, ondersteund door de zegen van de plaatselijke Metropoliet, en bijdragen van verscheidene parochies in de Benelux en vrienden van het klooster in heel Midden-Europa.

Na de Goddelijke Liturgie volgde het trisagion op het graf van Moeder Maria en een kleine receptie voor haar nagedachtenis.

DSC_0002 kopie

Op 22 juli 2019 werd in onze kerk van de Heiligen Konstantijn en Helena te Brugge en in de schoot van onze parochie het heilig sacrament van het Huwelijk toegediend aan Franky en Aurora. Het sacrament dat gecelebreerd werd door Vader Bernard Peckstadt, rector van de parochie in de schoot van onze parochie te Brugge.

DSC_0003 kopieWij feliciteren de jonggehuwden van harte. Moge de Heilige Geest op hen neerkomen, hen in hun liefde sterken en hen in vrede en geluk doen opgaan in hun gezin.

“Heer, bewaar uw dienaar Franky en uw dienares Aurora, die Gij met elkaar verbonden hebt, in vrede en eendracht. Doe hen opgroeien als de ceder van de Libanon. Laat hen zijn een overvloedige wijnstok.” De huwelijksgetuigen waren Dary Depetter en Maria-Magdalena Traistaru.

God schenke Franky en Aurora nog vele vreugdevolle en gezegende jaren!

NOG VELE JAREN! LA MULTI ANI!

20190717_140144 kopie 2

KAP-kamp op bezoek in de Orthodoxe parochie te Brugge en de oecumenische kapel

Op woensdag 17 juli ontving de Protestantse Kerk Brugge de jongeren van het KAP-Kamp. Het KAP-kamp is een zomerkamp dat uitgaat van de Verenigde Protestantse Kerk in België, waarbij jongeren uit België (zowel Vlaanderen als Wallonië), Duitsland, Rwanda en Zuid-Afrika elkaar ontmoeten. Op 17 juli waren ze op uitstap in Brugge. In de voormiddag leerden ze bij over het protestantisme in Brugge en de geschiedenis van de Brugse protestantse gemeente.

20190717_140144 kopie 2Na een heerlijke maaltijd in ’t Keerske en een historische wandeling, togen ze naar de orthodoxe parochie. Een interessant contrast: van iconoclasme naar de wereld van de orthodoxie, met haar rijkdom aan iconen en fresco’s. Voor de jongeren ging een nieuwe wereld open, want van goddelijke liturgie hadden de meesten nog nooit gehoord. Stefaan hield een mooi betoog (in het Engels!) over iconen als deuropeningen naar het mysterie van God. Ook vertelde hij over een spiritualiteit van de Drie-Eenheid, en de heilige act van het schilderen.

De bezichtiging eindigde in de oecumenische kapel, waar Stefaan en Jannica de jongeren vertelden over het werk van de oecumenische studiegroep in Brugge.

Uiteraard bekeken ze ook de prachtige tuin. Een waar paradijsje. De protestantse gemeente is Stefaan en vader Bernard zeer dankbaar. Dankzij deze samenwerking, hebben de jongeren iets meegekregen van oecumenisch Brugge, en de vriendschap die vandaag steeds meer begint te groeien tussen katholieke, protestantse en orthodoxe christenen.

 Verslag Ds. Jannica de Prenter

65318857_10217680300733416_4675274362159366144_n

“De overdracht van de relieken van de heilige Petrus

van Rome aan Constantinopel is een profetisch teken”

Exclusief interview met Aartsbisschop Job

Was het gebaar van de Paus om een deel van de relieken van de heilige Petrus over te dragen aan de Oecumenische Patriarch vooraf aangekondigd, of was het een verrassing voor u en de delegatie die met u naar het Vaticaan ging?

Het was een verrassing voor ons allen en ook voor Vaticaan zelf … misschien ook wel voor de Paus zelf? Op het feest van de heilige apostelen Petrus en Paulus, 29 juni laatstleden, na de mis in de basiliek, waar de Paus voorging, daalde ik met Paus Franciscus af naar de graftombe van de Heilige Petrus om met hem daar te bidden zoals gebruikelijk was, en hij fluisterde mij toe, wacht hierna op mij, ik heb een geschenk voor u voor de Kerk van Constantinopel. Iets waar ik vorige nacht op dacht tijdens mijn gebeden.

EXCLUSIVE-Interview-with-Archbishop-Job-The-transfer-of-the-relics-of-St.-Peter-from-Rome-to-Constantinople-is-a-prophetic-sign.-Copy

Aartsbisschop Job

Ik wist niet wat hij in gedachten had. Ik was verrast want wij hadden elkaar al geschenken overhandigd tijdens zijn privé audiëntie met onze delegatie. Enkele minuten later bracht hij me naar het Pontificale Paleis, naar de kapel van de Paus. Ik dacht dat hij mij die wou tonen, of er even wilde halt houden om te bidden, maar op dat moment vertelde hij mij dat deze kapel de relieken van de heilige Petrus herbergde destijds vanuit de basiliek naar hier gebracht door Paus Paulus VI. Wij vereerden ze samen en toen zei hij: “Ik leef hier niet, ik gebruik de kapel niet. Wij hebben de relieken van de heilige Petrus onder de basiliek. Tijdens mijn gebeden vorige nacht, dacht bij mezelf: deze relieken hier zouden beter in Constantinopel bewaard worden. Neem ze mee. Geef ze aan mijn broeder Bartolomeus. Dit is geen geschenk van mij, maar van God.

Wat voelde u toen u de beslissing van de Paus vernam om deze relieken over te dragen?

Ik kon het niet geloven! Ik was zo geroerd dat ik niet wist wat te zeggen of te doen. De Paus had mij het hele bronzen reliekschrijn gegeven dat door Paus Paulus VI aangevraagd was, met daarin negen fragmenten. Ik herinner mij gelezen te hebben dat dit een uiterst kostbaar geschenk was aangezien deze de enige fragmenten waren die bewaard bleven buiten de graftombe van de heilige Petrus van alle relieken die ontdekt werden in de jaren 50 tijdens archeologische opgravingen onder de basiliek onder leiding van Margaretha Guardacci in een smalle ruimte nabij een muur met een Griekse tekst: “Petros eni”(Petrus is hier). Wetenschappelijk onderzoek bevestigde dat het hier om de overblijfselen ging van een man die leefde in het begin van de eerste eeuw, met een stevig lichaamsbouw en die stierf op hoge leeftijd.

Bij het skelet werden ook overblijfselen gevonden van purperen textiel met goud. Dit unieke reliekschrijn was het enige dat ooit aan het publiek getoond werd in Rome bij heel bijzondere gelegenheden zoals in 2013, bij de sluiting van het jaar van het geloof. De rest van de relieken werden enkel aangetroffen in de smalle ruimte waar ze voor eeuwen begraven waren en niet vereerd konden worden. Eens terug in het Heilige Margareta Huis, waar onze delegatie gehuisvest was, met de relikwie in mijn handen, tot verbazing van allen, moesten in allerijl regelingen treffen om ze naar Constantinopel over te brengen. Maar voor de rest van de dag, voelde ik mij in de zevende hemel. Ik kon niet geloven wat er gebeurd was!

Voor de orthodoxen maken relieken een integraal deel uit van het liturgische leven: kunt u het belang beschrijven van deze specifieke relieken vanuit het standpunt van een Oosterse Christen?

 Wij, Orthodoxen, vereren heilige relieken net zoals wij het kruis en de heilige iconen vereren. Heilige relieken waren in de Orthodoxie altijd een reisdoel voor pelgrims. Volgens het Orthodox geloof, is de goddelijke genade die de heiligen gezegend heeft aanwezig in de heilige relieken, en daarom, vereren wij ze met vroomheid en eerbied en bidden wij tot de heiligen voor hun relieken. De heiligen zijn dragers van de goddelijke genade.65318857_10217680300733416_4675274362159366144_n

Fragmenten van relieken van heilige martelaren worden altijd geplaatst onder de altaartafel bij de inzegening van een nieuwe kerk omdat de heilige martelaren beschouwd worden als getuigen van Christus. Relieken van de heiligen worden vereerd op hun feestdag. In de kloosters van de Heilige Berg, worden heilige relieken elke avond tijdens de Completen tentoongesteld om vereerd te worden. De eer die wij de heilige relieken betonen bij hun verering gat van de relieken over naar de heilige. Nu kunnen de relieken van de heilige Petrus vereerd worden in de Patriarchale Kerk (van de heilige Gregorios)  in het Oecumenisch Patriarchaat in Constantinopel!

Er is heel wat te doen geweest om dit historisch gebaar van Paus Franciscus, incluis vergelijkingen met de overhandiging van relieken van de heilige Johannes Chrysostomos en Gregorius de Theoloog van Rome aan Constantinopel.  Kunt u dit recente nieuws in een bredere historische context plaatsen?

Na het Tweede Vaticaanse Concilie van de Rooms Katholieke Kerk en de opheffing in 1965 van de anathemas (ἀνάθημα) van 1054, werden vele relieken, die gestolen werden in het Oosten door de Kruisvaarders, vooral in 1204, door de Rooms Katholieke Kerk teruggeven aan hun oorspronkelijke plaats als een gebaar van liefde en een teken van berouw. Maar in het geval van de heilige relieken van de heilige Petrus, die dit jaar (29 juni) aan de Kerk van Constantinopel werden gegeven, ging het niet om eerder gestolen relieken die werden teruggeven maar om een geschenk van relieken.

De relieken van de heilige Petrus werden al in Rome bewaard sinds de eerste eeuw, in een graf in de oude necropolis nabij het Circus Gauis, waar de heilige Petrus gekruisigd werd. Keizer Constantijn bouwde de eerste basiliek erbovenop rond het jaar 324. Deze werd sindsdien verschillende malen heropgebouwd. Daarom was Rome altijd een pelgrimsbestemming. Onbereikbaar sinds de negende eeuw, werden de heilige relieken van St. Petrus herontdekt in de jaren 1950 tijdens archeologische opgravingen, zoals ik al zei. En nu, voor het eerst in de geschiedenis, verlieten fragmenten van de heilige relieken van St. Petrus Rome om aan de Kerk van Constantinopel te schenken!

In haar officiële documenten zegt het Heilige en Grote Concilie het volgende:

De verantwoordelijkheid van de Orthodoxe Kerk voor haar eenheid en ook haar oecumenische missie werden benadrukt door de Oecumenische Concilies. Deze beklemtonen vooral de onlosmakelijke band tussen ware geloof en sacramentele communie.

Hoe moet men de transfer van de relieken van de heilige Petrus in een oecumenische context zien, vooral de symboliek van het gebeuren tegenover de impact ervan op eenheid “tussen waar geloof en sacramentele communie”?

Sinds de opheffing in 1965 van de anathemas (kerkelijke ban) uit 1054, bevinden zich de Kerk van Rome en de Kerk van Constantinopel niet meer in een totaal schisma maar blijft er momenteel nog wel een scheiding van communie. Om de communie te herstellen tussen beide Kerken werd er in 1980 een gezamenlijke commissie opgesteld voor de Theologische Dialoog tussen beide Kerken om tot een “dialoog van de waarheid” te komen. Deze commissie onderzoekt de doctrinaire en canonieke problemen die moeten opgelost worden. Dit is een lang en precies werk, nodig voor het herstel van communie tussen beide Kerken.

De overdracht van de relieken van de heilige Petrus van Rome naar Constantinopel is een profetisch gebaar dat ons allen moed geeft “een geschenk van God” zoals Paus Franciscus het zo mooi stelde. Daarom kunnen we spreken van “oecumenische heiligen”. In het verleden koppelde de Rooms Katholieke Kerk vaak haar primaatschap aan de aanwezigheid in Rome van de heilige Petrus, het hoofd van de Apostelen. Door overgebracht te worden naar de Kerk van Constantinopel, worden zijn relieken samengebracht bij die van de heilige Apostel Andreas, zijn oudere broer en stichter van de Kerk van Constantinopel. De relieken van de twee broers die nu verenigd zijn in Constantinopel is een profetisch teken voor d eenheid van de twee zuster Kerken. Wij geloven dan ook, Katholieken en Orthodoxen, dat de Heilige Apostelen bemiddelen bij onze Heer en Redder Jezus Christus voor de eenheid van de gescheiden Christenen!

Nikodemos

(Vertaling Wim Charlet)

 

elpidoforos-of-america1-thumb-large-thumb-large

De nieuwe leider van het Orthodoxe Aartsbisdom van Amerika, Elpidophoros, zal worden belast met het behandelen van een hele reeks existentiële kwesties die de Orthodoxe Amerikaanse gemeenschap de afgelopen decennia hebben getest. Deze variëren van de mate waarin de Kerk betrokken is bij de seculiere activiteiten van de gemeenschap of de netelige kwestie van de taal, tot de samenwerking met andere orthodoxe gemeenschappen in Amerika, voornamelijk met betrekking tot de mate waarin zij dezelfde boodschap en de reikwijdte van het Grieks zullen projecteren en de rol van de Orthodoxe Kerk.

elpidoforos-of-america1-thumb-large-thumb-large

Aartsbisschop Elpidoforos van Amerika

De 52-jarige aartsbisschop moet de problemen zorgvuldig in de gaten houden, het milieu beoordelen en beslissen wie en wat hij moet veranderen. De keuzes die hij maakt – hopelijk met respect voor het verleden, maar ook met het oog op de toekomst – kunnen een nieuwe start geven. Zijn relatieve jeugd staat hem toe om een langetermijnplan voor het aartsbisdom van Amerika te ontwerpen en te implementeren, maar ook voor de Grieks-Amerikaanse gemeenschap in het algemeen, omdat – in voor- en tegenspoed – de rol van de Kerk in de aangelegenheden van de diaspora niet wordt beperkt tot de gelovigen, maar zich uitstrekt tot zaken van de hele gemeenschap, waarvan het één pijler is. De nieuwe aartsbisschop zal een verenigende rol krijgen, rivaliteit tussen individuen en groepen beperken en wonden helpen genezen die de gemeenschap hebben geschaad.

Van hun kant moeten de seculiere leiders van de diaspora de aartsbisschop hun volledige steun geven, zodat er echt een nieuw begin kan zijn dat de capaciteiten en verbindingen van sommige oudere leden zal respecteren en in sommige gevallen zal gebruiken, maar vooral zal streven om de instelling met nieuwe impulsen te injecteren, zodat deze representatiever is en uiteindelijk effectief.

Het feit dat de nieuwe aartsbisschop niet uit de Grieks-Amerikaanse gemeenschap komt, kan daartoe helpen, omdat hij wordt beschermd tegen onderlinge beïnvloeding. De voormalige abt van het Klooster van de Heilige Drie-eenheid in Chalki wordt beschouwd als een van de meest actieve geestelijken van de Kerk, heeft een vooraanstaande academische carrière, spreekt vijf talen en heeft een veelheid aan initiatieven geleid, zowel lokaal als internationaal. Hij heeft ook het bijkomend voordeel van een hechte band van vertrouwen met Oecumenische Patriarch Bartholomeos.

De vooruitzichten voor de ambtstermijn van Elpidophoros lijken positief, toch is de taak niet gemakkelijk. Zijn succes zal een succes worden voor de gehele Orthodoxe gemeenschap in Amerika, het krachtigste segment van de Griekse diaspora.

 

 

Metropolitan-Nikitas-Elected-Archbishop-of-Thyateira-and-Great-Britain-Copy

Interview met aartsbisschop Nikitas:

“De enige echte hoop en oplossing is Christus.”

 

Hoe voelde u zich toen u werd geïnformeerd dat de Heilige Synode van het Oecumenisch Patriarchaat u tot de volgende aartsbisschop van Thyateira en Groot-Brittannië heeft gekozen?

Ik werd midden in de nacht opgebeld en kreeg te horen dat ik werd gekozen tot aartsbisschop van Thyateira en Groot-Brittannië. Eerst dacht ik dat ik aan het dromen was. Terwijl de realiteit begon door te dringen, belde ik mijn broer en deed ik langzaam een ​​paar andere telefoontjes. Nadat ik van de eerste schok was bekkomen, belde ik de Kerkvaders van de Heilige Athos berg en vroeg om hun gebeden. Ik vroeg één van hen om naar de icoon van de “Axion Estin” te gaan en de Theotokos te vragen mijn stappen op het pad van waarheid en liefde te leiden.

Terwijl ik zat te denken, begon ik de enorme taak te begrijpen die mij werd aangeboden. Ik dacht aan mijn onwaardigheid en vroeg me af hoe ik moest beginnen. Natuurlijk was ik ook ontroerd door het feit dat ik werd geselecteerd door de Oecumenische Patriarch voor deze grote eer. Het is inderdaad een grote eer maar brengt ook grote uitdagingen met zich mee.

Welke zijn uw belangrijkste prioriteiten en aandachtspunten die u van plan bent om te volgen na uw troonsbestijging?

Ik denk dat de hoogste prioriteit onderwijs is, op veel niveaus. Ten eerste moeten we de geestelijkheid helpen en hen beter voorbereiden op het dienen van de mensen. We moeten hen de juiste middelen bieden om te voldoen aan de groeiende en dringende behoeften van de gemeenschap. We staan ​​tegenwoordig voor zoveel nieuwe en zich ontwikkelende problemen – we moeten in staat zijn om daarop te reageren en een orthodox antwoord te bieden – een antwoord gebaseerd op de traditie van ons geloof.

We moeten ook onze mensen opleiden, zodat ze weten wat we echt geloven. Te vaak denken mensen dat ze weten wat we geloven, maar ze hebben geen duidelijk begrip van onze doctrines. Ik heb al met de geestelijkheid gesproken over het beginnen met een programma van ‘volwasseneneducatie’. Via de bestaande scholen voor de kinderen (zowel de Catechetische en Griekstalige scholen), kunnen we ook de waarheden delen die aan ons zijn toevertrouwd. We moeten kijken om het opleidingsniveau van onze gemeenschap te verhogen, zodat zij begrijpen wie zij zijn als orthodoxe christenen.

Ik geloof ook dat het nodig is, zo niet noodzakelijk, is om het grote publiek te informeren over de Orthodoxe Kerk. Veel mensen hebben van ons gehoord, maar zij weten niets over ons. We moeten de deuren openen en delen wat we hebben.

U hebt eerder in Azië en in de Verenigde Staten gediend; hoe hebben die ervaringen u voorbereid op het dienen van de noden van de Orthodoxe gelovigen in Europa?

Metropolitan-Nikitas-Elected-Archbishop-of-Thyateira-and-Great-Britain-CopyAzië was voor mij een heel speciale gelegenheid, omdat ik als zendeling predikant kon dienen. Dit was een duidelijke herinnering aan mij dat de Kerk altijd een missionaire visie moet hebben. Te vaak zitten we in onze comfortzone van onze gemeenschappen en parochies en komen we niet in contact met de zendingskerk of onthouden we ons er van. Soms moet iemand een nieuwe en andere ‘taal’ ontwikkelen om het geloof te communiceren. Het moet op een manier worden gedaan dat mensen de waarheden ervan begrijpen en accepteren. De ervaring om in Azië te zijn, samen met wat ik in de Verenigde Staten (als predikant en opvoeder) heb geleefd, heeft me de wereld en het leven op een andere manier laten zien. Wanneer je buiten je eigen “comfortzone” leeft, leer je veel dingen, vooral respect voor de ander en zijn / haar levenswijze en levenspatronen. Zoals sommigen weten, heb ik een goed oor voor taal en kan ik in verschillende talen dienen. Dit was een geweldige bron voor mij door de jaren heen, niet alleen in Azië, maar ook in de Verenigde Staten. Soms maakt dit het creëren van een gevoel van verbondenheid mogelijk en trekken mensen dichter bij ons, de Kerk is tenslotte onze familie. De maatschappij ervaart vele veranderingen en uitdagingen, sommigen zouden ingrijpende veranderingen zeggen; wat zie je als de rol van een Orthodoxe hiërarch in de eenentwintigste eeuw? De samenleving is inderdaad aan het veranderen en de Kerk moet een leidende rol spelen in het helpen genezen van de maatschappij. Het is noodzakelijk dat ik, als een hiërarch en vertegenwoordiger van Christus, het belang van de familie en gemeenschap benadruk. Ik denk dat jongeren en de maatschappij zich in het algemeen concentreren op individualisme – ik, de mijne en het zelf. De Kerk is een gemeenschap en we moeten de mensen daaraan herinneren. En dat er een plaats is voor iedereen in de Kerk, want het is in de Kerk dat we genezen, herstellen en geheiligd worden. De Kerk moet het anker zijn in de stormen des levens. Ik geloof dat mijn tijd in Berkeley en mijn gesprekken met de jongeren daar me hebben voorbereid op de uitdagingen die voor mij liggen. Onze jongeren zoeken, net als anderen, naar antwoorden op hun vragen en problemen. Sommigen willen hoop, terwijl anderen troost nodig hebben. Het is door liefhebbende en geruststellende woorden dat we mensen kunnen begeleiden en langzaam het pad kunnen veranderen dat de wereld neemt. Ik zeg vaak – kijk naar onze politieke leiders – ze beloven allemaal ons antwoorden en oplossingen voor alle problemen van het leven. En toch worden hun beloftes nooit realiteit. De enige echte hoop en oplossing is Christus. Als we volgens Zijn woord leven, zouden veel van de problemen verdwijnen. Mijn rol is om te proberen volgens deze boodschap te leven.

Samen met uw verkiezing hebben de recente intronisaties van de Aartsbisschoppen Elpidophoros (Verenigde Staten) en Makarios (Australië) nieuw leven ingeblazen in de Kerk en met name in het oecumenisch patriarchaat. Hoe ziet u deze hiërarchische veranderingen in de evolutie van de Kerk, in de intra-orthodoxe relaties van de Phanar in de toekomst?

Het is interessant om op te merken dat de drie verkiezingen voor Engels sprekende eparchies waren. Hoewel we elk onze eigen uitdagingen hebben, delen we veel dingen met elkaar, vooral over kwesties rond de jongere generaties, het gebruik van taal, vertalingen en nog veel meer. Hopelijk kunnen we hun behoeften aanpassen in een taal die ze begrijpen. Hiermee bedoel ik niet Engels, ik bedoel dat we de instrumenten van taal moeten gebruiken – uitdrukkingen, idiomatische uitdrukkingen, communicatiemiddelen, sociale media en nog veel meer waar ze dagelijks mee omgaan en gebruiken.

Ik kom uit een land waar we bekend zijn met intra-orthodoxe relaties, oecumenische activiteiten, zelfs interreligieuze dialoog en ik geloof dat mijn bekendheid met deze in mijn nieuwe bediening als een grote hulpbron voor mij zal dienen. Ik kan mijn ervaring en deze middelen gebruiken om andere orthodoxe christenen en mensen van andere tradities te omarmen en met hen samen te werken. Het Verenigd Koninkrijk is een samenleving van verschillende volkeren, identiteiten en tradities – ze moeten over ons leren en we moeten er meer over leren. Ik heb namens het Oecumenisch Patriarchaat enkele dingen gedaan, vooral op het gebied van mensenhandel en moderne slavernij, met de Anglicaanse Kerk en de aartsbisschop van Canterbury. Dit is een overtreffen van onze kant en een teken dat we iets te bieden hebben in deze bediening. We hebben een partnerschap opgezet en opgebouwd – we zijn allemaal van plan om meer te bouwen.

Ik geloof dat het Oecumenisch Patriarchaat ons heeft gekozen (de nieuwe aartsbisschoppen), in de hoop dat we onze bedieningen kunnen uitbreiden en een boodschap van hoop kunnen brengen aan de wereld. Wij zijn de stem van de Phanar buiten Turkije.

Nikodemos

“De orthodoxe wereld”

 

f88bdd8e-c4a7-4b68-af84-29f4504e4d32

f88bdd8e-c4a7-4b68-af84-29f4504e4d32In het schooljaar 2018 studeerde Ioana Zasheva uit Bulgarije met een Erasmus project bijna een half jaar aan de Hogeschool Vives in Brugge. Tijdens haar studieperiode vond ze ook onze orthodoxe parochie te Brugge en sinds dien kwam ze voor bijna al liturgische diensten naar onze kerk. Zo smeedde ze ook vriendschapsbanden met leden uit onze parochie, waaronder Diana. Eind januari kwam ze ons nog eens een bezoek brengen, samen met haar vriend George.

En enkele weken later ontvingen wij het goede nieuws dat George haar te huwelijk had gevraagd. Zo werden Vader Bernard en Catherine, Diana en Melania ook uitgenodigd voor haar huwelijk in Montana Bulgarije.  Diana en Melania gingen op deze uitnodiging in en vertegenwoordigden daar onze parochie.

Op 7 juli 2019 werd het huwelijk toegediend aan Ioana en George in de kerk van de Heilige Geest te Montana (Bulgarije).Het sacrament dat gecelebreerd werd door Z.E. Metropoliet Danil van Vidin in concelebratie met de priesters Dimitar, Samuil en Evgeni. Wij feliciteren de jonggehuwden van harte. God schenke Ioana en George nog vele vreugdevolle en gezegende jaren! MNOGA LJETTA

e77d179b-0826-4b26-bfbc-e133f274b257

Donderdag 9 mei overleed archimandriet Emilianos, de vorige abt van het klooster van Simonos Petras, spirituele vader van vele monniken, kloosterzusters en leken, in het klooster van de Aankondiging te Ormylia (Chalkidiki), op de leeftijd van 85 jaar, na een lange ziekte.

e77d179b-0826-4b26-bfbc-e133f274b257Archimandriet Emilianos, in de wereld Alexander Vafeidis, die abt was van het klosster Simonos Petras op de Heilige Berg van 1973 tot 2000, werd geboren in Nikaia, nabij Piraeus, in 1934 als kind van vrome ouders en voorouders uit Klein Azië. Hij studeerde rechten aan de universiteit van Athene gedurende twee jaar om dan over te schakelen naar theologie in dezelfde universiteit. Tijdens zijn studentenjaren organiseerde hij, met vrienden die dezelfde interesse deelden, catecheselessen, schreef hij homelies en andere werken waarbij zijn spirituele gaven en zijn organisatietalent tot uiting kwamen. Op het einde van zijn studies wijdde hij zich, zoals toen de gewoonte was, aan externe opdrachten.

Hij besloot echter toch dat het wenselijk was zich hiertoe voor te bereiden in een klooster en dit onder de leiding van de metropoliet van Trikkaet Stagi Denis. Vader Aimilianos kwam in Trikala in 1960. De metropoliet Denis gaf hem de tonsuur van monnik en de naam Emilianos. Hij werd ingeschreven als monnik van het klooster Heilige Bessarion te Doussiko. Op de elfde van dezelfde maand werd hij diaken gewijd in de kerk van de Heilige Paraskevas van Trikala en werd vervolgens op zending gezonden naar verschillende kloosters van de Meteorieten, die te lijden hadden onder een gebrek aan monniken.

In 1961 werd vader Emilianos priester gewijd in het klooster van Vytouma te Trikala, op de dag van de Ontslaping van de Moeder Gods. Na zijn priesterwijding verbleef hij in het klooster van de heilige Bessarion. Eind 1961 werd hij uit Doussiko teruggeroepen door metropoliet Denis die hem aanstelde als abt van de “Grote Meteoor”, het klooster van de Transfiguratie. Abt Emilianos verzamelde rond zich in de loop der jaren een dynamische gemeenschap van jonge monniken. Na het overlijden van metropoliet Denis in 1970 werd het duidelijk dat de toeloop van toeristen op de Meteoren er best gezocht werd naar een meer geschikte plaats voor het kloosterleven.

316916.bTegelijkertijd vroeg het klooster van Simonos Petras, dat kampte met een tekort aan monniken, om zich met deze jonge gemeenschap daar te komen vestigen. En zo kwam de kloostergemeenschap van de Transfiguratie uit de Meteoren aan in Simonos Petras. En omdat de abt van dit klooster, vader Charalampos, overleden was koos de gemeenschap vader Emilianos als abt op 25 november 1973. Hij werd plechtig aangesteld op 17 december door de Heilige Gemeenschap.

Vader Emilianos was gedurende meer dan 20 jaar de spirituele gids van de gemeenschap van Simonos Petras en het klooster van de Aankondiging van de zusters te Ormylia in Chalkidiki.

Hij nam ook de gemeenschap van vader Placide Deseille (+2018) uit Frankrijk met zijn Metochia (drie onderafdelingen) onder zijn vleugels. In 1995 moest hij omwille van ziekte de leiding van het klooster opgeven.

In 2000 gaf hij de fakkel door aan vader Elisée. Om dezelfde reden, moest hij zijn zozeer beminde Heilige Berg verlaten. Hij was langdurig ziek en werd verzorgd in het klooster van Ormylia. Hij liet ons heel wat homelies achter, waarvan een deel vertaald werden in het Frans en uitgegeven door het klooster van Solan. De begrafenisdienst werd gehouden op vrijdag 10 mei in het klooster van de Blijde Boodschap te Ormylia.

Eeuwige gedachtenis!

Jivko Panev

(Vertaling Wim Charlet)

48145220106_552e0dacfb_b

Het redactiecomité van de Officiële Theologische Dialoog tussen de Orthodoxe Kerk en de Anglicaanse gemeenschap kwam bijeen in Canterbury.

48145220106_552e0dacfb_bDe vergaderingen van het redactiecomité van de Officiële Theologische Dialoog tussen de Orthodoxe Kerk en de Anglicaanse Gemeenscha vond plaats in de Kathedraal van Christus van Canterbury, in het zuidoosten van Engeland, op donderdag 27 en vrijdag 28 juni, 2019.
De vertegenwoordiging van de Orthodoxe Kerk was samengesteld uit Zijne Eminentie Metropoliet Athenagoras van België en Exarch van Nederland en Luxemburg, orthodoxe medevoorzitter, vergezeld door aartsdiaken Philadelphos Kafalis, aartspriester Dr. Christos Christakis, orthodoxe co-secretaris van de raad, en de heer Miltiadis Konstantinou, professor aan de faculteit theologie van de Aristoteles Universiteit van Thessaloniki. De Zeer Eerwaarde Dr. Richard Clarke, Aartsbisschop van de Anglicaanse Kerk van Ierland en Anglicaanse medevoorzitter van de Dialoog, de Zeer Eerwaarde Bisschop Graham Usher, kanunniken Dr. Alison Joyce en Philip Hobson en Eerwaarde Neil Vigers vertegenwoordigden de Anglicaanse Gemeenschap.

Het belangrijkste thema van deze bijeenkomst was de voorbereiding van de volgende plenaire vergadering van de officiële Theologische Dialoog tussen de Orthodoxe Kerk en de Anglicaanse Gemeenschap, die wordt gehouden in Engeland in oktober aanstaande.
48145220411_74a3b9018d_bHet comité boog zich over de onderwerpen euthanasie, levenseinde en het ecologische probleem. Deze staan op de agenda van de plenaire vergadering met de bedoeling de teksten te onderzoeken, te corrigeren en te komen tot een definitieve overeenkomst en een gemeenschappelijke aanpak.

Als deel van de werkzaamheden van het redactiecomité, werden de leden van de twee vertegenwoordigingen op 28 juni ‘s middags ontvangen door Zijne Genade de Aartsbisschop van Canterbury en Primaat van Engeland Dr Justin Welby Portal, die zowel de orthodoxen als de Anglicanen welkom heette in zijn historische zetel en hen feliciteerde met de ontwikkeling van de dialoog.

Hij nodigde hen uit voor een officiële lunch in zijn woning en wenste hen veel succes met het werk van de plenaire vergadering.

Voor meer informatie over ons Aartsbisdom kan u vinden
op de WEBSITE van ons Aartsbisdom : http://www.orthodoxia.be

DSC_1086
Unknown-3

Aartspriester Ignace Peckstadt: Eeuwige gedachtenis.

Op zondag 12 mei 2019, Zondag van de Myrondragende Vrouwen, had de na de Goddelijke Liturgie de nagedachtenis plaats van Aartspriester Ignace Peckstadt (1926-2016). Het was inderdaad op 7 mei 2016 dat Vader Ignace in de Heer ontslapen is.

De Liturgie werd voorgegaan door Zijne Eminentie Metropoliet Athenagoras van België, die omringd was van Archimandriet Ioakim Archontos, Protopresbyter van de Oecumenische Troon Dominique Verbeke, de Aartspriesters Bernard Peckstadt, Paolo Perletti en Konstantinos Kenanidis; Aartsdiaken Philadelphos Kafalis en Diaken Barnabas Genbrugge.
Vader Ignace was de stichter en jarenlang de rector van de Orthodoxe Parochie van de Heilige Apostel Andreas te Gent. Algemeen wordt hij gezien als de pionier van de Orthodoxie in Vlaanderen. Zo heeft hij ontelbare voordrachten gehouden in alle mogelijke steden en gemeenten van het Vlaamse land, maar heeft hij ook onvermoeid deelgenomen aan activiteiten van inter-orthodoxe, oecumenische en inter-religieuze aard.
 
Vanuit de Parochie van Gent zijn rechtstreeks en onrechtstreeks tal van andere orthodoxe parochiegemeenschappen opgericht, zoals in Eindhoven, Kortrijk, Brugge, Oostende en Hasselt.
 
Metropoliet Athenagoras heeft in zijn toespraak op het einde van de Liturgie gezegd dat het zo mooi en zinvol is dat we elk jaar opnieuw zijn nagedachtenis mogen vieren in de vreugdevolle periode van Christus’ Verrijzenis. Vader Ignace is uiteindelijk ook ontslapen op de zaterdag van de stralende week van het jaar 2016. Christus is de overwinnaar van de dood en dit geeft ons vreugde en vooral hoop, omdat we nu ook kunnen deelhebben aan het eeuwige leven!
 
God schenke Vader Ignace de eeuwige zielenrust en de vergeving van alle bewuste en onbewuste zonden!
Zijn gedachtenis zij eeuwig!
DSC_1086-nagedachtenis V Igance kopie
Voor meer foto’s: KLIK HIER
Priest and youth Gathering of the Metropolis of Benelux (1.5.2019)

DAG VAN GEBED EN SAMENZIJN

VAN JONGEREN EN GEESTELIJKEN

“Het leven na de dood”

 1 mei 2019 – Domein Castelhof  van Dilbeek

DSC_0703 kopieOp woensdag 1 mei 2019 organiseerde het aartsbisdom van België zijn traditionele ontmoeting tussen de geestelijkheid en de orthodoxe jeugd in de regio Dilbeek, in de buurt van Brussel. Het onderwerp van de bijeenkomst dit jaar “Leven na de dood” was gerelateerd aan de Opstanding van Christus en de strijd van de gelovigen om te blijven leven, zelfs na het verlaten van deze aardse wereld.

De dag begon met de Goddelijke Liturgie, gevierd in verschillende talen door Zijne Eminentie Metropoliet Athenagoras van België en Exarch van Nederland en Luxemburg. Aan het eind van de dienst uitte Metropoliet Athenagoras zijn vreugde om de Synaxis van geestelijken met jongeren van het Aartsbisdom werkelijkheid te zien worden, benadrukte hij het belang van het versterken van het pastorale werk van de kerk met betrekking tot jeugd, en wenste openhartig succes voor het verloop van het rijke dagprogramma.

Priest and youth Gathering of the Metropolis of Benelux (1.5.2019)Na het ontbijt woonden we de belangrijkste voordracht bij met de titel “Leven na de dood”, onder leiding van de eerwaarde Protopresbyter de Oecumenische Troon en directeur van het Nederlandstalige deel van het Instituut voor Orthodoxe Theologie Apostel Paulus van het Aartsbisdom, Dominique Verbeke, die uitweidde over het thema van leven en dood doorheen de geschiedenis van de mensheid, waardoor onderwerpen van discussie zijn ontstaan.

Aan het einde van de conferentie, verzamelden de aanwezige leden van de clerus zich rond de Metropoliet om bepaalde elementen van de toekomstige activiteiten van het Aartsbisdom en van pastorale zorg te bespreken, terwijl de jongeren een zeer vruchtbare discussie met de vader Verbeke aangingen over het onderwerp van zijn lezing.

Na de middag, na een feestelijke maaltijd in de prachtige natuurlijke omgeving van het kasteel waar deze Jongerendag doorging, werden de deelnemers gesplitst in taalgroepen en hadden dus de kans om vragen te stellen, opinies uit te drukken en te delen over het onderwerp leven en dood, evenals onderwerpen die een jonge orthodoxe Europeaan vandaag aanbelangen.

Tijdens de conclusies op het einde van de dag dankte Metropoliet Athenagoras zowel de geestelijken als de jongeren, die uit verschillende hoeken van het bisdom gekomen waren om deel te nemen aan de Synaxis. “Onze vreugde vandaag is groot, niet alleen omdat we door de periode van de Wederopstanding gaan, maar ook omdat we ons nogmaals, geestelijkheid en jeugd, samen op één plek bevinden. Vandaag, dichtbij jullie, is mijn vreugde geweldig. Vandaag, bij jullie, ben ik een gelukkige bisschop …

DSC_0837 kopie

Straks gaan we naar huis naar onze parochies, geroepen om te spreken over wat we vandaag hier hebben beleefd, gehoord en gezien. Wij worden geroepen om de vreugde die de opgestane Christus ons en geheel onze gemeenschap heeft gegeven, als nieuwe Apostelen en nieuwe Myrrondragende vrouwen, uit te sturen naar de wereld waarin we leven en werken … … “, benadrukte onder anderen de Metropoliet.

Ten slotte maakten de jongeren afspraak voor de volgende driedaagse bijeenkomst die in oktober van dit jaar in België zal plaatsvinden.

DSC_0823 kopie

Vader Philippe en Vader Bernard met enkele jongeren

 

DSC_0698-COLLAGE OJB

Voor meer foto’s: KLIK HIER

??????????? ?. ???????????? ?????? - ??????????

In de Kathedraal van de Aartsengelen te Brussel ging Zijne Eminentie Metropoliet Athenagoras van België en Exarch van Nederland en Luxemburg voor in de Goddelijke Liturgie van zondag maart 31 2019, de derde zondag van de vasten, omringd door leden van de clerus van het Aartsbisdom.

Tijdens de Goddelijke Liturgie werd  diaken Konstantinos Psallas priester gewijd.  Hij is een gehuwde geestelijke die tot nu toe diende als diaken in de kathedraal en die dat zal blijven doen in zijn nieuwe functie als priester.

32572811987_6ec4b84319_bMetropoliet Athenagoras sprak vaderlijke woorden toe aan de jonge vicaris van de kathedraal met nadruk op het Kruis van het priesterschap, namelijk dat hij geroepen is om het te blijven opnemen, met nog meer verantwoordelijkheid en strijd.

“Als priester ga je door met je diaconie, want we blijven allemaal diakens van God, en mensen, ongeacht onze rang. ….

De soutane is tegelijkertijd een voorwerp van aanbidding en haat, van respect en denigratie. Telkens je zal worden gehonoreerd, draag dan de eer op aan de Heer, de Goede Herder. …… Vergeet niet dat de priester in de schijnwerpers staat, en dat de blikken van allen, gelovigen en niet-gelovigen, op hem vallen … … Geen talent, geen kennis, noch enige glorie of diploma kan het verlangen naar heiligheid vervangen. Heiligheid is het eerste en belangrijkste doel van de priester.

Zijn persoonlijke heiligheid, maar ook de heiligheid van zijn familie en uiteindelijk de heiligheid van de zielen die de Kerk hem toevertrouwde … “benadrukte Zijne Eminentie onder anderen.

Na de Goddelijke Liturgie werd overgegaan tot de officiële Doxologie voor de Nationale Dag van Griekenland, die verplaatst was naar de zondag volgend op 25 maart. Dit was in aanwezigheid van de diplomatieke instanties van Griekenland in België en ambassadeur mevrouw Eleftheria Galathianaki, en van militaire vertegenwoordigers van Griekenland bij de NAVO onder leiding van admiraal M. Konstantin Karageorgis.

image001

Brussel 17 maart 2019 – Ook dit jaar werd in het Aartsbisdom van België, op zondag 17 maart 2019, het feest van de Zondag van de Orthodoxie feestelijk gevierd. Aan de orthodoxe viering in de Brusselse kathedraal van de HH. Aartsengelen Michael en Gabriël, voorgegaan door Zijne Eminentie Metropoliet Athenagoras van België en Exarch van Nederland en Luxemburg, namen Zijne Eminentie Metropoliet Chrysostomos van Kyrineia (Kerk van Cyprus), Zijne Excellentie Bisschop Dositheos (Patriarchaat van Georgië), evenals zeer vele leden van de clerus van diverse orthodoxe aanwezigheden in België deel.

Het was dit jaar een historische viering wegens de zeer hoge aanwezigheid van Zijne Majesteit Koning Filip van België. Zijn aanwezigheid opende de feestelijkheden in het kader van het Gouden Jubileum van het Aartsbisdom van België, 50 jaar na zijn oprichting in de zomer van 1969.

47381390132_dd476cdb28_b

Koning Filip, die bekend staat als een gelovig man en om het onderhouden van goede betrekkingen tussen de staat en de erediensten, aanvaardde de uitnodiging van de verantwoordelijke en enige officiële vertegenwoordiger van het geheel van de Orthodoxe Kerk in België, Metropoliet Athenagoras, en woonde de Goddelijke Liturgie van de Heilige Basilios de Grote bij, in bewondering voor de grootsheid van de orthodoxe traditie en de plechtigheid van de Moederkerk van Constantinopel. Voor de eerste maal bezocht een gekroond staatshoofd de Orthodoxe Kerk sedert haar officiële erkenning door de staat in 1985 en het officiële bezoek van Koning Boudewijn aan de Orthodoxe Parochie van de H. Apostel Andreas te Gent in 1980, ter gelegenheid van de 150ste verjaardag van het bestaan van het Koninkrijk België.

Deze historische gebeurtenis voor het Aartsbisdom van België werd eveneens bijgewoond door Zijne Excellentie de Minister van Justitie en Erediensten, de heer Koen Geens, Zijne Eminentie Kardinaal Jozef De Kesel, Aartsbisschop van Mechelen-Brussel, de Apostolische Nuntius, de hoofden van de erkende erediensten in België en andere vertegenwoordigers van religies, ambassadeurs en andere diplomaten van de diverse orthodoxe landen in België, onder leiding van de Ambassadeur van Griekenland, mevrouw Eleftheria Galathianaki, de politieke autoriteiten van België en Griekenland, de hoogwaardigheidsbekleders van het Oecumenisch Patriarchaat, en vertegenwoordigers van diverse Brusselse verenigingen en vele gelovigen.

 

Aan het einde van de Goddelijke Liturgie dankte Metropoliet Athenagoras koning Filip hartelijk voor de eer om de uitnodiging te hebben aanvaard en zo zelf de rijkdom van de orthodoxe traditie, alsmede haar Eenheid in de diversiteit mee te ervaren. De Koning ontving een mooi geschilderde icoon van de Heilige Apostel Filip en een ruiker bloemen. Hij dankte ook minister Koen Geens voor de uitstekende samenwerking en steun voor de noden van de orthodoxe kerk, evenals al diegenen die gekomen waren om dit unieke moment bij te wonen. De Minister ontving een icoon van de HH. Kyrillos en Methodios, patroonheiligen van Europa. Kardinaal De Kesel ontving van Metropoliet Athenagoras een zilveren borstkruis.

De Orthodoxe Kerk is sinds de 19e eeuw in België aanwezig en heeft tegenwoordig parochies verspreid over het hele land. In België zijn zo een 150.000 orthodoxe christenen.
Zie ook hieronder de toespraak van Zijne Eminentie Metropoliet Athenagoras van België.

Toespraak van Metropoliet Athenagoras van België gericht
aan Zijne Majesteit Koning Filip

Orthodoxe Kathedraal Brussel – 17 maart 2019

Sire,
Dat wij vandaag, hier, Zijne Majesteit onze Koning in deze orthodoxe kathedraal mogen ontvangen betekent voor allen hier aanwezig een uitzonderlijk genoegen en een bijzondere vreugde.

We hebben geopteerd Uwe Majesteit uit te nodigen op de Zondag van de Orthodoxie, die de overwinning op het iconoclasme herdenkt, en dus het herstel van de verering van iconen. Het was het 7e en laatste Oecumenisch Concilie – dat in 787 te Nicea bijeengeroepen werd en gemeenschappelijk is voor alle christenen – dat verklaarde dat de iconen dienen te worden vereerd, precies zoals het kostbare en levendmakend kruis en de Heilige Bijbel. Sinds 1983 is de Zondag van de Orthodoxie één van de hoogtepunten van de uitdrukking van de eenheid van de Orthodoxie in België, wat gevierd wordt door een gezamenlijke Goddelijke Liturgie, met de deelname van orthodoxe christenen van diverse nationaliteit.

Dit jaar vieren wij de 50e verjaardag van de oprichting van ons Aartsbisdom, dat jurisdictie heeft over België, Nederland en Luxemburg. De aanwezigheid van de Orthodoxie in de Benelux brengt ons echter naar 1752, waanneer in Amsterdam enkele Griekse kooplieden een eerste orthodoxe parochie uit de grond stampten, toegewijd aan de Heilige Katherina. De Orthodoxie was in het Westen toen de grote onbekende. Daarom ook gaven diezelfde kooplui in 1760 een liturgisch boekje uit met de vertaling van de Goddelijke Liturgie van de Heilige Johannes Chrysostomos in het Nederlands. Toen Griekenland onafhankelijk werd – in dezelfde periode van ons land – keerden de Griekse handelaars terug naar hun land en werd de kapel gebruikt door Anna Pavlovna, die Koningin was geworden van Nederland. Vooraleer ze Koningin werd in Nederland, verbleef Anna Pavlovna regelmatig in Brussel, in wat vandaag gekend is onder het Paleis der Academiën, en pal naast het Koninklijk Paleis ligt. In dit Paleis liet ze een orthodoxe kapel bouwen, die wellicht de eerste orthodoxe kapel in ons land moet zijn geweest. Een tweede kapel vonden we terug in 1862 in de gebouwen van de Russische Ambassade in Brussel. Deze was bestemd voor het personeel van deze Ambassade.

In het jaar 1900 wordt een eerste orthodoxe parochie opgericht, in Antwerpen, voor de Griekse zeelui. Sindsdien zien we een permanente orthodoxe aanwezigheid tot ontwikkeling komen, met als hoogtepunt de massale komst van Griekse gastarbeiders, op de uitnodiging van onze burgerlijk autoriteiten. Dit heeft uiteindelijk geleid tot de oprichting van het Orthodox Aartsbisdom van België en Exarchaat van Nederland en Luxemburg, van dewelke we dit jaar de 50e verjaardag vieren. In november dit jaar vieren we dit Gouden Jubileum met Zijne Alheiligheid de Oecumenische Patriarch Bartholomeos, die in deze Kathedraal zal voorgaan in de Goddelijke Liturgie.

In 1985 werd de orthodoxe eredienst in ons land officieel erkend en zo kon onze Kerk zich verder ontwikkelen tot een kleine en dynamische Kerk, die groeiend is door migratie. Ze heeft een plaats gekregen in onze samenleving en werkt in harmonie samen met de hoge vertegenwoordigers van de andere christelijke Kerken en monotheïstische religies. De Metropoliet-Aartsbisschop van het Oecumenisch Patriarchaat vertegenwoordigt het geheel van de Orthodoxe Kerk in ons land, met inbegrip van de Oud-Orientaalse Kerken.

Het is ons dan ook een waar genoegen hier de Minister van Justitie, Koen Geens, en de vertegenwoordigers van de erkende erediensten te verwelkomen, in het bijzonder Kardinaal Jozef De Kesel, die ik ken van toen ik leerling was aan het College waar hij lesgaf. Met dhr. Koen Geens hebben we een Minister van Justitie die ons steunt als nooit tevoren en die met zijn team zorgt voor de goede samenwerking tussen de Staat en de erediensten.

Sire, Onze Kerk is heel dankbaar voor de plaats die ze toebedeeld krijgt in onze samenleving en is er zich van bewust dat we samen moeten werken voor een gezegende toekomst voor ons land en diens bevolking. We weten welke voorname rol Uwe Majesteit hierin kan spelen. Daarom ook bidden we in elke orthodoxe kerk en tijdens elke liturgische viering “voor onze Koning Filip en Koningin Mathilde, voor de regering van ons land en voor allen die er wonen”.

Wij allen die hier vandaag rondom U staan, zullen aan uw bezoek een onvergetelijke en uitstekende herinnering bewaren. Moge dit bezoek en deze ontmoeting ook voor U, Sire, een mooie herinnering blijven. Het weze ons daarom toegelaten U als aandenken aan dit bezoek een icoon te schenken van uw patroonheilige, de Heilige Apostel Filip en bloemen.

We bidden opdat God Uwe Majesteit een goede gezondheid schenke en nog vele jaren.

DSC_0227 kopie 2

DSC_0229 kopieOp vrijdag 22 maart 2019 ontvingen wij in onze Orthodoxe kerk, van de HH Konstantijn en Helena te Brugge, de nieuwe député van de provincie West-Vlaanderen, de heer Bart Naeyaert, samen met enkele medewerkers.
Wij ervaarden dit bezoek als zeer positief. De heer député B. Naeyaert en zijn medewerkers hebben aangetoond dat ze niet enkel wensen bezig te zijn met dossiers en cijfers maar dat zij ook meer inzicht willen over de wijze waarop de subsidies ingezet worden.

Vader Bernard ontving hen samen met zijn echtgenote Catherine en gaf de nodige uitleg over de geschiedenis van onze parochie. Uit het niets hebben wij toch heel wat kunnen realiseren. Beginnend in mei 1995 in de Oecumenische kapel, de vroegere Sint Jooskapel. Nadien werd een huurpacht met het OCMW afgesloten en restaureerde de jonge parochie, met eigen middelen, het reeds 20 jaar onbewoonde Passantenhuis tot Orthodoxe kapel en parochiezaal.

Vader Bernard ging kort na zijn priesterwijding op zoek naar een grotere kerk en zo kwam er een wissel tussen de Oecumenische kapel, die ondergebracht werd in de benedenverdieping van het Passantenhuis, en de Orthodoxe kerk ondergebracht in de Oecumenische kapel (Sint Jooskapel). Ondertussen werd de Orthodoxe parochie van Brugge erkend en werd de kapel grondig gerestaureerd en ingericht tot een volwaardige Orthodoxe kerk. De hele geschiedenis van bijna 25 jaar met deze grote realisatie is heel mooi weergegeven in het kunstboek “Van Godshuis Sint-Joos tot orthodoxe kerk Brugge”.

Na de toelichting werd de delegatie uitgenodigd voor een ontbijt in de parochiezaal op de eerste verdieping. Het was een heel aangenaam bezoek waar we heel wat met elkaar hebben kunnen uitwisselen.

We zijn de heer député Bart Naeyaert en zijn delegatie dankbaar voor hun bezoek en de interesse die ze toonden voor onze parochie. Verder zijn we de gouverneur en de voltallige deputatie van West-Vlaanderen dankbaar voor hun steun gedurende de voorbije jaren.

Tenslotte ontving de gedeputeerde en zijn gevolg het kunstboek “Van Godshuis Sint-Joos tot orthodoxe kerk Brugge” als herinnering aan hun bezoek.

JOH_5256 kopie

Tijdens de oecumenische Vespers in de Brugse Kathedraal naar aanleiding van de bidweek hoorden we een prachtige homilie van de nog aan te stellen predikant van de Verenigde protestantse kerk van Brugge Dr . Jannica Anna De Prenter. Een dame met de gave van het woord en die ontzettend kan begeesteren. Toen vertelde ze ook dat ze uit een katholiek gezin komt en een innerlijke strijd voerde om ten slotte protestant te worden. Ze is de belichaming van zeeuwse wapenspreuk : Luctor et Emergo. (Ik worstel en kom boven). Toen nodigde ze ons uit op haar aanstelling.

JOH_5254 kopie

Gisteren 7 april 2019, een warme zonnige voorjaarszondag, Abdij Zevenkerke. Met een volle kerk vierden we de liturgie inzegening en bevestigingsdienst van Dr. Jannica Anna De Prenter. Er waren vrij veel Nederlanders onder de aanwezigen. Ja de nieuwe dominee is afkomstig uit Axel in Zeeuws-Vlaanderen. De abt van Zevenkerke met een aantal monniken, Deken Henk Laridon van Oeucumene, de Brugse deken Lieven Soetaert en Vader Bernard Peckstadt waren onder de genodigden. Ook de schepen van Cultuur, Nico Blontrock was aanwezig.

De dienst begon gebeden en gezangen. De synodevoorzitter nodigde Jannica uit haar geloften te doen om dienst te doen als predikant. Een zeer mooi moment was toen alle aanwezige dominees haar de handen oplegden. Nadien waren er 2 diakenen van de VPKB Brugge die de nieuwe predikante de stola overhandigden. Een ontroerend moment. Een ander ontroerend moment was toen de synodevoorzitter de aanwezige predikanten uitnodigde om een welkomswoord met een passsende bijbeltekst uit te spreken.

JOH_5271 kopie

Dan kwam de bevestiging door de gemeente. Ontroerend om te horen hoe iedereen van de gemeente mee bad. In haar homilie verwees de nieuwe predikante terug naar haar innerlijke strijd om te kiezen tussen het katholisme en het protestantisme. Ze dankte haar man omdat die zijn geboortestad Axel en het mooie Zeeuwse landschap (een landje apart noemen ze de streek hier) achterlaat om haar te volgen. Met veel gebeden en gezangen, voorgegaan door de nieuwe predikante, eindigde de mooie dienst. Aan de kerkpoort bedankte de nieuwe predikante iedere aanwezige persoonlijk. Met een receptie in een zaal van de abdijschool eindigde de mooie dienst.

Lector Patrick Dezillie

IMG_4563 kopie

Op 2 april 2019 na een aangename voormiddag verwelkomen we graag ons namiddagprogramma. Een grotere tegenstelling met ons bezoek aan het Frietmuseum in de voormiddag kan je je niet indenken. IMG_4566 kopie
We werden verwacht in de Ezelstraat voor een bezoek aan de Orthodoxe Kerk.

De Orthodoxe Parochie HH. Konstantijn en Helena werd in Brugge opgericht in 1995 en gebruikte tot 2007 de kleine benedenruimte van het voormalige passantenhuis in de Ezelstraat. Eind 2007 nam de orthodoxe gemeenschap haar intrek in de vroegere Sint-Joos-kapel uit 1449.

Vader Bernard vertelt ons rustig over het ontstaan van het Orthodoxe geloof en de parochie. Hij geeft ons inzicht in de situatie van de Orthodoxe en de Katholieke Kerk, in dat waarin zij van elkaar verschillen en in hun gemeenschappelijke waarden en waarheden.

IMG_4562Vader Bernard geeft duiding bij de beelden en symbolen in de prachtig versierde kerk zowel op de iconostase als op de fresco’s. Hij beschrijft de rituelen van de Orthodoxie, hun trouw aan de leer. Hij beantwoordt empatisch en diplomatisch al onze vragen.

Wie wil voelen hoe het eraan toegaat is welkom op de vieringen op zaterdag en zondag.
We kunnen met een dankbaar hart huiswaarts keren. Bedankt, vader Bernard in naam van de dames van de Zilveren Passer uit Oostende.

Verslag Roos De Vos

IMG_4557 kopie

DSC_0271 kopie

Op 28 maart 2019 bezochten we met de vrouwenclub “Zilveren Passer 4” van Knokke de Orthodoxe kerk te Brugge, welke is gehuisvest in een prachtig historisch pand met een charmante binnentuin.
We werden verwacht en verwelkomd door priester Bernard Peckstadt die ons vertelde dat de Orthodoxe parochie en hun kerk “HH. Konstantijn en Helena” te Brugge een twintigtal jaren geleden werd opgericht en erkend en ongeveer tien jaar geleden zijn intrek nam in het huidige pand.
De Orthodoxe kerk wil voornamelijk een ontmoetingsplaats zijn voor alle mensen. Om het even welke nationaliteit of welke taal je spreekt, iedereen is welkom!
Al van bij het binnenkomen in de kapel werden we overweldigd door de pracht en praal en de rijkelijke versieringen zoals de majestueuze luster aan het plafond, de mooie lambrisering in Grieks hout met statige stoelen rondom rond, de schitterende iconen van Maria, van Christus en van Johannes de Doper, maar ook de kleurrijke muurschilderingen van hun belangrijkste heiligen spraken tot de verbeelding.
Zeer gedreven gaf Vader Bernard uitleg over het belang van de iconostase met gescheiden altaar, de betekenis van de liturgie en de sacramenten met onder andere het doopsel en de communie, het maken van het kruisteken, de biecht enz.
Opmerkelijk is hun grote respect en toewijding voor de Moeder Gods die een centrale plaats inneemt in hun geloof.

Bij velen onder ons werd de nieuwsgierigheid geprikkeld dewelke zich uitte in de vele vragen aan het einde van het bezoek. Bedankt Vader Bernard voor de interessante rondleiding!

b88208d0-6a61-4597-8b78-5f9735a477b3

Reeds in de weekends van 26 en 27 januari 2019 en deze van 2 en 3 februari 2019, werd in de Orthodoxe Kerk, H.H. Konstantijn en Hélèna te Brugge de vermelding gedaan door Vader Bernard Peckstadt, dat de renovaties van het Passantenhuis zouden starten.
10 jaren geleden, waren de restauratiewerken al gedaan, maar in 2019, was het nodig om het Passantenhuis, in een nieuw kleedje te steken. Het was dringend nodig om wat moderne en opfleurende kleuren te gebruiken en herschikkingen te doen.

Dit houdt in het herschilderen en de renovatie van de Oecumenisch Kapel, met ook toevoeging van enkele kasten onder de trap voor onze koorboeken. Verder de inrichting van de zolderverdieping met het oog op meer archiefruimte voor de parochie en met het plaatsen van meerdere archiefkasten. Daarvoor werd ook de bibliotheek herschikt, waardoor op de eerste zolder een extra ruimte voorzien is voor de tijdschriften. Hiervoor werd er een nieuwe trap geplaatst, een molenaarstrap, die de mogelijk geeft gemaakt om van de bibliotheek toegang te verlenen tot het tweede deel van de bibliotheek, die zich nu bevindt op de tweede verdieping van het Passantenhuis. Verder op de zolder, is een heel grote ruimte voor de archieven van de parochie. Verder werd de Agapenzaal of ontmoetingszaal, en/of conferentiezaal, ook onder handen genomen, zoals het bureel van de priester, Vader Bernard.

De keuken werd ook in die zelfde periode, herschilderd en herschikt.Voor de aanvang van de schilderwerken, moest alles verplaatst en verhuisd worden. Het was echt een grote kuis en verhuis, van de kapel tot de zolder. Daarbij moest na het schilderen, alles terug op zijn plaatst gezet worden, en ook alles terug in de kasten gestopt worden, zowel in de Oecumenisch Kapel, als in de Agapenzaal, evenzo de bureau van de Rector, de keuken, de bibliotheek en verder de bibliotheek op de tweede verdieping met de nieuwe archiefruimte.

IMG_6869 kopieDaarvoor een zeer grote dank aan de delegatie van vrijwilligers. Om te beginnen met Vader Bernard, die het initiatief heeft genomen om ermee te starten. Niet te vergeten Matouchka Cathérine, zij was de grote hulp van Vader Bernard en ook zijn raadgever. Overigens dank aan Lucienne, die altijd ervoor zorgde om koffie te maken en ons wist steun te geven met haar vriendelijkheid. Ook dank aan Diana, Violetta, Fotini, Iulita en natuurlijk niet onze kokkinnen te vergeten: Matouchka Cathérine en Lydia. Bij zulke werken hoort ook zware en meer technische arbeid, waarvoor speciaal dank aan Hans, Manoutchar, Claude, Bert en Serge. Nu de werken gedaan zijn, genieten de gelovigen van de parochie van het mooie Passantenhuis eveneens van de grote en eenvoudige stilte en vrede van dit alles.

Verslag Fotini Colin

46462498935_2b814054f4_b

Op 14 maart 2019 is Kardinaal Godfried Danneels in de Heer Ontslapen in zijn woonplaats in Mechelen. Godfried Danneels werd op 4 juni 1933 geboren in Kanegem als oudste van zes in een onderwijzersgezin. Van 1945 tot 1951 liep hij school in het Sint-Jozefscollege in Tielt. Daarop volgend begon hij de priesteropleiding aan het seminarie van het bisdom Brugge. Dat stuurde hem onmiddellijk naar de Katholieke Universiteit van Leuven om er Wijsbegeerte te studeren. Na het behalen van zijn licentiaatsdiploma studeerde hij vervolgens Theologie aan de Gregoriaanse Universiteit te Rome (1954-1959). In 1957 werd hij in de parochiekerk van Kanegem tot priester gewijd. Vanaf 1959 was hij geestelijk directeur en docent liturgie en sacramentenleer aan het Grootseminarie van Brugge. In 1961 promoveerde hij tot doctor in de Theologie aan de Gregoriaanse Universiteit in Rome. Vanaf 1969 combineerde hij zijn opdrachten aan het Brugse Grootseminarie met een docentschap aan de faculteit Godgeleerdheid van de KU Leuven. Hij werd toen tevens redactiesecretaris van Collationes, het Vlaamse tijdschrift voor theologie en pastoraal.

Metr Panteleimon Met kardinaal daneelsOp 4 november 1977 werd hij door paus Paulus VI tot bisschop van Antwerpen benoemd. Op 18 december van dat jaar werd hij tot bisschop gewijd door kardinaal Leo Suenens, met als medeconsecratoren de bisschoppen Emiel-Jozef De Smedt, Jules Victor Daem, Jean Huard en Guillaume Marie van Zuylen. Hij koos als bisschopsleuze voor Apparuit humanitas Dei nostri (Verschenen is de menslievendheid van onze God) naar de brief van de apostel Paulus aan Titus (3, 4).

Op 19 december 1979 benoemde paus Joannes Paulus II Godfried Danneels tot aartsbisschop van Mechelen-Brussel. Op 4 januari 1980 nam hij bezit van de zetel. Op 2 februari 1983 werd hij tot kardinaal-priester gecreëerd. Hij kreeg de Sint-Anastasiabasiliek in Rome als titelkerk toegewezen.

Op 4 juni 2008, dag waarop hij 75 werd, diende kardinaal Danneels zoals het kerkelijke recht het voorschrijft, bij paus Benedictus XVI zijn ontslag in als residerend aartsbisschop van Mechelen-Brussel. Het werd aanvaard op 18 januari 2010.
Met zijn emeritaat trok Godfried Danneels zich terug uit het publieke leven. Hij kon nu voluit aandacht schenken aan wat hem het meest dierbaar was: gebed, literatuur en andere vormen van kunst en tijd voor vrienden en kennissen.

Op uitdrukkelijk verzoek van paus Franciscus nam hij nog deel aan de gezinssynodes in 2014 en 2015. Stilaan ging zijn lichamelijke gezondheid achteruit. Vandaag is hij overleden in zijn woonplaats in Mechelen. Godfried Danneels werd 85 jaar. Eveneens aanwezig was Koning Filip van België en leden van de koninklijke familie, alsmede de hoofden van de diverse erediensten, en talrijke sympathisanten.

De betreurde Kardinaal was aanwezig op de Intronisatie van onze Metropoliet Athenagoras in de Brusselse Orthodoxe Kathedraal op 21 december 2013. In 1984 heeft hij met Metropoliet Panteleimon een officieel bezoek gebracht aan het Oecumenisch Patriarchaat in Constantinopel. Daar ontmoette hij de betreurde Oecumenische Patriarch Dimitrios. In België ontmoette hij veelvuldig de huidige Oecumenische Patriarch Bartholomeos.

Op 22 maart 2019 woonde Zijne Eminentie Metropoliet Athenagoras van België, in de katholieke kathedraal van Mechelen de begrafenisdienst bij van Kardinaal van Eeuwige Gedachtenis Godfried Danneels, vergezeld door zijn Eerste Bisschoppelijke Vicaris, Protopresbyter van de Oecumenische Troon Stavros Triantafyllou en door de Aartsdiaken van het Aartsbisdom van België Philadelphos Kafalis. De dienst werd gevierd door Kardinaal Jozef de Kesel, omringd door alle bisschoppen van de Katholieke Kerk van België en vele geestelijken.

Zijne Eminentie Metropoliet Athenagoras van België biedt namens de hele Orthodoxe Kerk in België aan de familie, vrienden en vele voormalige collega’s en medewerkers van kardinaal Danneels zijn christelijke deelneming aan. De Orthodoxe Kerk in België blijft Kardinaal Danneels dankbaar voor zijn steun, meer bepaald bij de erkenning van de Orthodoxie in ons land.

DSC_0220 kopie

Op Donderdag 21 maart 2019 brachten 27 dames van de Zilveren Passer 14 uit Brugge een bezoek aan de Orthodoxe Kerk in de Ezelstraat 85 te Brugge. Een prachtige locatie in de Brugse binnenstad, die wellicht door menig Bruggeling niet gekend is.

Zij werden er verwelkomd door Vader Bernard Peckstadt, die het ontstaan van de Orthodoxe Kerk toelichtte en wees op de vergelijkingspunten met de Katholieke Kerk. Tot de parochiegemeenschap van Brugge behoren orthodoxen van de meest diverse nationaliteiten zoals Grieken, Syriërs, Russen, Serviërs, Roemenen, Polen, Bulgaren maar ook Belgen. Daarna konden vragen gesteld worden en de dames lieten zich in deze niet onbetuigd.

Om deze interessante namiddag af te sluiten werden zij getrakteerd op een lekkere koffie met bijgaand koekje en werd er nog duchtig nagepraat. Voor wie kennis wil maken met deze bloeiende parochiegemeenschap is dit zeker een aanrader.

Verslag Martine Deman

DSC_0223 kopie

Uitstap van de Oecumenische werkgroep van Ieper aan Brugge

donderdag 21 maart 2019

Op donderdag 21 maart 2019 nam de oecumenische werkgroep van Ieper het initiatief om een bezoek te brengen aan Brugge. Aanleiding was het feit dat pater kapucijn Boni Van Looveren, tot vorig jaar september pastoor van de parochie OLV-Middelares te Ieper en stichtend lid van de oecumenische werkgroep aldaar, nu bij zijn medebroeders kapucijnen te Brugge woont.

Met een delegatie van de evangelische, protestantse, orthodoxe en katholieke kerkgemeenschappen van Ieper trokken we naar Brugge en bezochten er pater Boni in zijn nieuwe stek. Vanuit de anglicaanse kerkgemeenschap was niemand aanwezig daar er op dit ogenblik geen kapelaan is te Ieper. Weldra komt een nieuwe anglicaanse priester ons in Ieper vervoegen. Na de koffie met gebak brachten we een geleid bezoek aan de Sint-Salvatorskathedraal.

Daarna wandelden we richting Ezelstraat waar we in de oecumenische kapel opgewacht werden door vader Bernard Peckstadt. Onze gids in de kathedraal, conservator Dirk Desmet en goeie vriend van Ghislain, wist ons zo danig hard te boeien dat we de tijd wat over het hoofd hadden gezien en eigenlijk rijkelijk te laat aankwamen volgens de afspraak bij vader Bernard. Geen nood, we werden er hartelijk verwelkomd.

Vader Bernard gaf ons eerst een historische schets van hoe de oecumenische kapel ontstaan is en over de voorgeschiedenis van het gebouw. Voor de overste van de kapucijnen te Brugge, pater Reuse, is de stichting van de oecumenische kapel een lang verwachte droom die dank zij zijn inspanningen in 1973 een werkelijkheid werd. De eerste oecumenische stek te Brugge was dus bij de paters kapucijnen.

In 1992 kreeg de kapel een nieuw onderkomen in de kapel van het Sint-Joosgodshuis in de Ezelstraat, een gebouw dat het Brugse stadsbestuur ter beschikking stelde. E.H. Johan Bonny, toen nog professor van het grootseminarie te Brugge werd er de rector. Later werd hij in eerste instantie opgevold door Pieter De Roeck, oud-pastoor an Kruiskerke en dan door E.H. Kurt Priem.

De kapel werd in de loop van 2006 grondig gerestaureerd door het OCMW, waarbij ook de gevel langs de Ezelstraat opnieuw werd beschilderd. We waren eveneens getuige van een prachtig nieuw interieur aangepast aan de orthodoxe traditie.

Na de inwijding van de orthodoxe parochiekerk werd de oecumenische kapel ondergebracht in het vroegere passantenhuis, welke tot dan diende als orthodoxe bidplaats.
Uiteraard brachten we een bezoek aan de orthodoxe kerk dat met een zeer fraai interieur voorzien van zeer mooie iconen en kroonluchters in byzantijnse stijl een bijzondere bijdrage levert telkens er een liturgische viering plaats heeft. Vader Bernard wist trots te vertellen dat er heel wat kerkgangers zijn op zondag en zeker tijdens de paaswake, een hoogtepunt in het liturgisch jaar.

We sloten het bezoek af met een heerlijk kopje koffie die door mevrouw Lucienne, een dame van de binnenkoer en Violetta, een Bulgaarse dame voor ons hadden klaargezet. Oprecht jammer dat we niet langer konden blijven, maar toch dankbaar voor de mooie uiteenzetting van vader Bernard, verlieten we de oecumenische kapel.
Maar… niet zonder een cadeautje, want we kregen elk nog een prachtig boek mee met als titel: “Van Godshuis Sint-Joos tot Orthodoxe kerk Brugge”

We eindigden de dag met een gezamenlijk etentje in een knus restaurantje te Brugge en namen later op de avond afscheid van pater Boni maar niet zonder eerst nog goeiendag te zeggen aan een zekere Broos.

Dankbaar om zoveel moois dat we samen in de oecumene met elkaar mochten delen reden we weer huiswaarts.

verslag Ghislain Lacante

IMG_6485 kopie

Aanstelling van Priester  Lieven Soetaert tot pastoor en Deken van Brugge

Op zondag 3 februari 2019 werd Priester Lieven Soetaert aangesteld als nieuwe pastoor-deken van de pastorale eenheid Sint-Donatius Brugge.

IMG_6481De Sint Salavatorskathedraal van de liep op deze zondagnamiddag vol voor de officiële aanstelling van Priester Lieven Soetaert tot nieuw pastoor-deken van Brugge. Mgr. Lode Aerts, bisschop van Brugge, leidde de viering en de dienst werd heel mooi verzorgd door het kathedraal koor o.l.v. Ignace Thevelein.

Lieven Soetaert was totnu toe deken van het decanaat Blankenberge-Oostkust en pastoor van de pastorale eenheid Maria, Ster-der-Zee Blankenberge-Zuienkerke, en werd met ingang van 1 januari 2019 benoemd tot deken van het decanaat Brugge en pastoor van de pastorale eenheid Sint-Donatianus Brugge. De plechtigheid werd bijgewoond door mensen uit alle hoeken van de provincie waar de nieuwe deken ooit actief is geweest.

IMG_6484 kopie

De nieuwe deken Lieven Soetaert met Vader Bernard Peckstadt

Onze Orthodoxe kerk werd vertegenwoordigd door Aartspriester Bernard Peckstadt, de Protetstantse Kerk werd vertegenwoordigd door Jannica de Prenter.

De nieuwe deken zelf sprak een dankwoord uit. Daarna volgde een receptie in zaal Tabigha, in het Sint-Jozef instituut te Brugge.

Wij willen Deken Lieven Soetaert van harte feliciteren en wensen hem veel moed in zijn nieuw dienstwerk.

DSC_1036

In november 2018 bezocht Metropoliet Pavlos van Sissanios Siatista het aartsbisdom van België. Hij was door Metropoliet Athenagoras van België uitgenodigd als spreker op de jaarlijkse synaxis van de clerus, en concelebreerde ook in de kerk van de Heiligen Anargyren van Péronnes op zondag 4-11-2018.

De gehele geestelijkheid van het Aartsbisdom van België en Exarchaat van Nederland en Luxemburg was enthousiast over zijn conferentie rond het onderwerp “Pastoraal voor de jeugd”, en zijn aanwezigheid in de synaxis werd als een zegen van de Heer beschouwd. We stellen u een klein uittreksel voor van de conferentie van de Metropoliet van eeuwige gedachtenis Pavlos van Sissanios en Siatista:

“Christus, de volheid van het leven. Het is belangrijk om onze jonge mensen te helpen begrijpen dat Christus de volheid is van al ons zoeken, dat onze relatie met hem tot ware vrijheid leidt. Vandaag merken we dat de mensen niet weten hoe ze moeten leven of sterven. (…) Het gehele leven in de kerk biedt volheid en levenskwaliteit voor de mens. (…) De incarnatie van God is de erkenning dat de menselijke persoon uniek is. (…….) De levens van de heiligen, oude en nieuwe staan hiervoor garant.”

Moge de Here God zijn ziel onder de heiligen en de rechtvaardigen laten rusten! Eeuwige gedachtenis!

Communiqué van het Aartsbisdom

46937680441_392f847690_b

Zijne Eminentie Metropoliet Athenagoras van België nam deel aan een delegatie van Kerken in Europa die op 28 januari 2019 in Boekarest bijeenkwam met zijne Excellentie de heer Teodor-Viorel Meleşcanu, Minister van Buitenlandse Zaken van Roemenië, om van gedachten te wisselen over de prioriteiten van het Roemeense voorzitterschap van de EU-Raad.

46928021301_f9d71ea79c_b

Zijne Zaligheid Daniel, Patriarch van de Roemeens-Orthodoxe kerk met Metropoliet Athenagoras van België

De delegatie bestond uit vertegenwoordigers van de COMECE (Commissie van de Bisschoppenconferenties van de Europese Unie), de CEC (Conferentie van Europese Kerken) en CROCEU (Comité van vertegenwoordigers van de Orthodoxe Kerken van de Europese Unie), die hun inzichten deelden over de vier prioriteiten van het Roemeens voorzitterschap:

1) Europa van convergentie;
2) Een veiliger Europa;
3) Europa, als een sterkere mondiale speler;
4) Europa met gemeenschappelijke waarden.

Roemenië bekleedt het EU-voorzitterschap in een tijd van transformerende veranderingen die van invloed zijn op de institutionele toekomst van de EU en het leven van miljoenen mensen die in de EU wonen.

De delegatie onderhield zich met het Roemeense voorzitterschap over het belang van het centraal stellen van de mens in steeds meer gedigitaliseerde samenlevingen. Ze benadrukten ook het belang van een alomvattende visie op veiligheid, milieukwesties en verbetering van religieuze ontwikkeling via het onderwijs. De open en transparante dialoog tussen de Kerken en de respectieve voorzitterschappen van de Europese Raad maakt deel uit van een jarenlange praktijk die nu wordt ondersteund door artikel 17, lid 3, VWEU.

Tijdens hun verblijf in Roemenië, nam de delegatie ook deel aan een audiëntie met Zijne Zaligheid Daniel, Patriarch van de Roemeens-Orthodoxe kerk, en wisselde zij van gedachten met Zijne Excellentie de heer Victor Opaschi, Staatssecretaris voor Religieuze Zaken, over de rol van de Kerken in de EU .

COMECE-delegatie:
• Z.E. Mgr. Cornel Damian, hulpbisschop van Boekarest
• V. Olivier Poquillon, O.P., secretaris-generaal van COMECE CEC-delegatie:
• Z.G. Bisschop Reihandt Guib, Evangelische Kerk van de Augsburgse Belijdenis in Roemenië
• V. Heikki Huttunen, secretaris-generaal van CEC CROCEU-delegatie:
• Z.E. Metropoliet Athenagoras van België, Oecumenisch Patriarchaat
• V. Sorin Selaru, directeur van het permanente kantoor van het Roemeense Patriarchaat in Brussel

90a48eaf-daa7-40b9-b9ff-596fba132e9e

Op 29 januari 2019 is te Oostende in de Heer ontslapen Iraida. Iraida was reeds sinds vele jaren een trouwe parochiaan in onze Orthodoxe parochies van Brugge en Oostende.

Iraida werd geboren op 23 december 1953 te Drabovichi, Wit-Rusland en is geboren voor de eeuwigheid op 29 januari 2019 te Oostende. Zij werd nog enkele uren voor haar heengaan gesterkt door het sacrament van de Heilige Ziekenzalving in aanwezigheid van haar kinderen, haar broer en zus.

De dienst van overledenen werd gevierd op 2 februari 2019 in de Orthodoxe kerk van de Heiligen Kyrillos en Methodios te Oostende en werd voorgegaan door Aartspriester Bernard Peckstadt, de rector van de parochie in concelebratie met aartspriester Bart D’Huyvetter en Priester Andreas D’hoe was in gebed aanwezig.
Wij bidden verder voor de dienares Gods Irina die ons is voorgegaan en we betuigen verder ons medeleven aan haar kinderen Viktor en Veronica, haar broer Viacheslav en zus Tamara en haar levensgezel Jacques.

Eeuwige gedachtenis ! Eeuwige gedachtenis ! Eeuwige gedachtenis !


TER NAGEDACHTENIS
VAN DE DIENARES GODS IRINA

Aartspriester Bernard Peckstadt
Dierbare familie,
Broeders en zusters in Christus,

DSC_0167 kopieOnze geliefde Iraida was geen onbekende hier in onze orthodoxe Parochies van Oostende en Brugge in wiens schoot we heden haar begrafenis vieren. Reeds vele jaren was ze hier heel trouw en regelmatig aanwezig hier voor de liturgische diensten die wij vierden. Zo was ze ook lid van onze parochieraad en van bij de erkenning van deze parochie, lid van onze kerkfabriek.
Deze zomer zou het 20 jaar geweest zijn dat ze in België verbleef en dat ze als haar tweede vaderland beschouwde. Toen ze hier bijna 20 jaar geleden aankwam leerde zij heel vlug de Nederlandse taal en was ze hier snel ingeburgerd.

Later werd ze door de stad Oostende zelf verantwoordelijk gesteld om hier inburgerings-cursussen te geven voor de nieuw aangekomen allochtonen. Maar ze hield zich niet enkel aan het geven van deze cursussen overal waar ze kon was ze behulpzaam om de nieuwkomers te helpen en voor hen te vertalen waar nodig. Maar ook in onze parochies stond ze mij heel dikwijls bij met een helpende hand waar nodig.

Ze volgde ook de cursus aan het theologisch instituut te Gent en gaf vele jaren les in het orthodox onderwijs.
In onze parochie te Brugge verzorgde ze ook enkele jaren de kindercatechese samen met Agnes. Ze was ook actief in de vereniging van “Tsjernobyl kinderen” een vereniging die hier kinderen van daar op vakantie liet komen.

Iraida hielde ook erg van reizen. Ze reisde veel naar haar zoon Victor die in Amerika woont maar ook naar haar huisland in Wit-Rusland om bij haar familie te zijn. Maar ook een rustvakantie was haar niet vreemd. Nooit stelde Iraida zichzelf centraal: zij dacht eerder aan de anderen, aan hun noden, hun problemen.

STP61255

Iraida tijdens de kindercatechese in onze parochie te Brugge

In haar fysische zwakheid, haar ziekte die haar overviel, was zij een voorbeeld van spirituele sterkte. Bij ieder woord, bij iedere gedraging getuigde zij in alle eenvoud van haar onwrikbaar vertrouwen in de Menslievende God, een vertrouwen dat de volledige onderwerping aan haar Heilige wil in hield. Iraida was echt “icoon van God”. Overal en altijd wist zij van Zijn aanwezigheid te getuigen.

Zo bracht ik haar regelmatig een bezoek en dan was ze steeds moedig en hoopte steeds dat alles wel vlug zou beteren. Steeds vertelde ze mij met veel moed dat men haar nog een therapie zou geven maar spijtig genoeg heeft dit niet verder mogen baten. Zo werd zij met heel veel liefde steeds gesteund en omringd door haar kinderen Victor en Veronica en haar kleinkinderen. Verder werd ze ook gesteund door haar vriend Jacques die alles gegeven heeft wat hij kon om haar zoveel mogelijk bij te staan.
Op dinsdag 29 januari bracht ik haar nog het sacrament van de Heilige ziekenzalving in aanwezigheid van haar kinderen Viktor en Veronica, haar broer Viacheslav, haar zus Tamara en haar vriend Jacques. Het was nog een heel innig moment van afscheid voor haar familie die allen ver van haar wonen maar toch steeds zo dicht en innig met haar verbonden waren. Maar een paar uur later ontvingen we reeds het droevige nieuws dat ze in de Heer ontslapen was.

Thans leeft zij echter verder, in nog inniger gemeenschap met God, met diezelfde God met wie wij ons dagelijks kunnen verenigen. Weet maar, dat tijdens iedere Goddelijke Liturgie gevierd in onze kerken in Oostende en Brugge dat men haar steeds zal gedenken, want in de Goddelijke Liturgie voelen wij ons in zijn Koninkrijk: daar is er geen scheidingsmuur tussen de levenden en de overledenen.

Langs deze weg blijft Iraida dicht bij haar kinderen Viktor en Veronica haar kleinkinderen, haar broer en zus, haar vrienden en dat ook haar gedachtenis levendig moge blijven.

Eeuwige gedachtenis! Eeuwige gedachtenis! Eeuwige gedachtenis!

IMG_6429 kopie

Vader Bernard met de familie

IN MEMORIAM
Irina Cherekovich

Irina, ik wil je herinneren en koesteren als een sterke en warme vrouw
Een sterke vrouw die zich hier kwam vestigen in Oostende. Ik kan me voorstellen dat dat geen evidente keuze was. Je kwam van het verre Wit-Rusland, maar gaandeweg heb je hier toch je weg gevonden en een nieuw leven opgebouwd.
Je was een warme vrouw, een warme persoonlijkheid. Je trok je het lot van velen aan. Daar hoorden ook de Witrussische kinderen bij die zeer te lijden hebben onder de nucleaire ramp die in 1986 gebeurde in Tsjernobyl.
Zo kwam je jaren geleden terecht in de vereniging “Helpende Handen” die Witrussische kinderen hier een gezondheidsvakantie aanbood. Zo leerden wij je kennen. Je verzette bergen werk, bergen administratief en lobbywerk om de kinderen naar hier te halen. Je begeleidde ze en je sprak ze moed in als het eventjes wat moeilijk ging.
Toen de vereniging zich meer ging toespitsen op humanitair werk in Belarus, was je weer van de partij. Bel-Bel (België-Belarus) die toen onze naam werd, reisde naar jouw geboorteland om de handen letterlijk uit de mouwen te steken. Ik zie je nog voor me, met je werkhandschoenen aan en een kapje op je hoofd in Zabalotche, zeulend met een gevulde kruiwagen. We vroegen veel van je, maar je deed het met hart en ziel.

Irina, ik wil je herinneren en koesteren als een hardwerkend en intelligente vrouw

Je was een zelfstandige vrouw en je werkte hard. Als docente van de cursus Maatschappelijke Integratie en Inburgering gaf je je met hart en ziel. Naast deze hoofdactiviteit deed je ook nog tal van andere werken. Een ervan was, zoals ik reeds zei, je inzetten voor Bel-Bel. Je hebt menigmaal borsj voor ons gemaakt. En weet je nog, enkele jaren geleden, die Russische avond, met allerlei lekkers. Alles door jou hand gemaakt. Een stille kracht die altijd het beste van zich gaf.
Je was ook een intelligente vrouw. Hoe jij onze taal beheerste, was lovend. Ik hoorde je zo graag praten, rustig en zacht, zoekend naar de juiste woorden.b7cf7caa-c12e-4527-af6e-31cce5f429ad

Irina, ik wil je herinneren en koesteren als een fijne en verfijnde dame
Je was belezen en cultureel onderlegd. Je wist zo veel af van boeken en geschiedenis. Je was onze brug naar Wit-Rusland. We leerden zo veel over jouw land en jouw cultuur.

Irina, als fiere mama van veronika en viktor en bovenal als de lieve baboesjka van je kleinkinderen, zullen wij jou missen.

Wat er al jaren boven jouw hoofd ging, is nooit een bron van klagen geweest. Je wist je zo sterk en krachtig te houden. Je wilde ons niet vervelen met te praten over jouw ziek- zijn. Je voelde je zelfs schuldig als je ons niet kon helpen met een of andere activiteit. Je kreeg het hard te verduren.
Maar oh, Irina, hadden we elk maar een stukje kunnen mee helpen dragen, hadden we maar een stukje van die last op jouw schouders kunnen verlichten, we zouden het met plezier gedaan hebben. Je bent ons nu ontvallen, maar in onze gedachten en in ons hart ben je er nog steeds. We hebben immers zo veel herinneringen en zo veel mooie momenten samen doorgebracht. Er is niks of niemand die dit van ons kan afnemen. Rust in vrede.

Maureen Impincs

DSC_0223

DSC_0225 kopieVoor de eerste Kindercatechese van 2019 zijn wij, met nieuwe krachten, bijeengekomen op Zaterdag 26 Januari.

De Goddelijke Liturgie werd besproken en meer bepaald enkele praktische aspecten van de Goddelijke Liturgie en de meeste belangrijke momenten hiervan.
Nadat we de avond gestart hadden met enkele gezamenlijke gebeden heeft Vader Bernard ons getoond hoe een proskomedie dienst wordt gemaakt, in het bijzonder het snijden van het speciale brood „prosphora” in kleine stukken. Elk stuk staat voor een belangrijke figuur: het Lam (Christus), de Moeder Gods, de Heiligen en de Engelen, onze Aartsbisschop, de priesters concelebranten en het volk.

 

Vervolgens hebben wij de praktische aspecten van de liturgie toegelicht aan de hand van een PowerPoint presentatie.

Eerst hebben wij een, korte, algemeen voorstelling gegeven over de Heilige Johannes Chrisostomos, wiens liturgie het meest gebruikt is in de Orthodoxe Kerk. En daarna hebben we uitleg gegeven over de metten, een ochtend- en voorbereidingsgebed, en de meest belangrijke momenten uit de dienst van de Heilige Liturgie. Kwamen aan bod: de Kleine Intocht, het Trisagion, de Apostel lezing en de Evangelie lezing, de Cherubijnenhymne en de Grote Intocht, de Epiclese enz…DSC_0230

Wij hebben geprobeerd al deze praktische aspecten zo eenvoudig mogelijk uit te leggen.

De eerste kindercatechese werd afgesloten met het knutselen van mooie kaarsjes en het eten van een heerlijke thuisgemaakte appeltaart.
Wij kijken reeds uit naar de volgende kindercatechese!
Nogmaals hartelijk dank aan het catecheseteam, de kinderen en hun ouders voor de inzet!

46739345101_47bc0e2191_b

Zondagnamiddag 13 januari werd door het Aartsbisdom van België in de kathedraal van de Heilige aartsengelen Michaël en Gabriël in Brussel het traditionele Basiliusbrood gesneden. De traditie wil inderdaad dat in de namiddag van de tweede zondag van januari in het centrum van het aartsbisdom de Metropoliet, de geestelijken, de politieke en diplomatieke wereld van Griekenland en België, en de gelovigen elkaar ontmoeten om het Basiliusbrood te verdelen en nieuwjaarswensen uit te wisselen.

De Vesperdienst werd voorgezeten door Zijne Eminentie Metropoliet van België en Exarch van Nederland en Luxemburg, omgeven door priesters en diakens van het Aartsbisdom en in het gebed verenigd met Zijne Excellentie bisschop Dositheos (Patriarchaat van Georgië ) en Zijne Excellentie bisschop Porphyrios van Neapolis (directeur van het Bureau van de Kerk van Cyprus bij de EU), Aartspriester Georgios Lekkas (secretaris van het Bureau van de kerk van Griekenland bij de EU) en met de geestelijkheid van het aartsbisdom en leden van de geestelijkheid van de diverse orthodoxe aanwezigheden in België. In zijn homilie verwees Metropoliet Athenagoras in eerste instantie naar de persoon van Basilius de Grote, zijn veelzijdige persoonlijkheid en de omvang van zijn immense werk dat hij de Kerk nagelaten heeft. Toen kwam het ogenblik om de belangrijke gebeurtenissen van ons aartsbisdom tijdens het voorbije jaar op te sommen, en de projecten en doelen voor het nieuwe jaar mede te delen. Het belangrijkste evenement is natuurlijk de viering van het gouden jubileum van het Aartsbisdom van België, dat in 2019 haar 50-jarig bestaan viert. De festiviteiten zullen in de maand november worden afgesloten met de aanwezigheid van Zijne Heiligheid Oecumenisch Patriarch Bartholomeus in de drie Benelux-landen en de patriarchale Goddelijke Liturgie op 10 november in Brussel. De voorbereidingen zijn al aan de gang, met inbegrip van de orthodoxe kathedraal van de Heilige Aartsengelen waar de verfraaiings- en renovatiewerken zijn gepland.

Zijne Eminentie zegende en deelde vervolgens het Basiliusbrood met de aanwezige personaliteiten, de geestelijken en de gelovigen.

Onder de aanwezigen onderscheidde men mevrouw Eleftheria Galathianaki, Griekse ambassadeur in België, de heer Ioannis Plotas, adviseur van de Griekse Permanente Vertegenwoordiging bij de EU, de militaire vertegenwoordigers van Griekenland generaal Konstantinos Gatzogiannis en admiraal Konstantinos Karageorgis, Monseigneur George Kourie, aartsbisschop van Syrojacobitische Kerk, vertegenwoordigers van de Rooms-katholieke Kerk, de archonten van het Oecumenisch Patriarchaat, de voorzitter van de Griekse Gemeenschap en gelovigen uit alle parochies van het aartsbisdom.
Een receptie in de parochiezaal van de kathedraal sloot het evenement af.

TOESPRAAK BIJ BASILIOSBROOD
Kathedraal 2019
Metropoliet Athenagoras

46739333481_85ff59dac2_b

Z.E. Metropoliet Athenagoras van België

Wij danken God, omdat Hij ons nogmaals de genade heeft geschonken om samen het begin van dit nieuwe jaar te mogen vieren, alsook de gedachtenis van een grote Heilige van onze Kerk, de Heilige Basilios de Grote, die Aartsbisschop was van Cesarea in Cappadocië.

Hij is een van de geweldigste figuren onder de Kerkvaders door de diepte van zijn theologisch inzicht, door zijn grote geleerdheid die zich breed uitstrekte over alle terreinen van de menselijke kennis, door de ernst waarmee hij deze inzichten ook in zijn eigen leven tot gelding bracht, door zijn grote organisatorische gaven, en door zijn meeslepende welsprekendheid.

Basilios leefde van 310 tot 379 na Chr. Hij werd geboren te Caesarea in Cappadocië (een streek in het huidige Turkije), als oudste zoon van een christelijk gezin. Zijn ouders hadden beiden vervolgingen meegemaakt, maar toch keerden zij zich niet tegen de ‘boze’ buitenwereld. Ze gaven Basilios daarentegen een brede vorming, dat wil zeggen dat hij zich bekwaamde in vele vormen van wetenschap. Hij raakte thuis in de platoonse, aristotelische en stoïcijnse denkwereld, en hij kwam in contact met tal van geleerden, onderzoekers, schrijvers en poëten.

Ondanks dit alles raakte Basilios onder de indruk van het ascetische ideaal. Dankzij de bisschop van Sebaste – Eustathius – trokken zijn oudere zus Macrina en zijn moeder zich na het overlijden van zijn vader terug in de eenzaamheid van arbeid en gebed. Ook Basilios maakte een radicale keuze. Hij wilde gehoor geven aan de roeping die losstaat van de wereldse ‘wijsheid’ en die zijn vorige leven volledig in de schaduw stelde. Hierbij riep hij de hulp in van monniken. Basilios raakte sterk onder de indruk van een leven van volmaaktheid door goederen aan de armen te geven en daardoor los te komen van de aardse verlokkingen. Hij maakte reizen naar Egypte, Palestina, Syrië en Mesopotamië. Tijdens deze reizen werd hij sterk aangesproken door de asceten die hij daar tegenkwam. Na thuiskomst liet Basilios zich dopen, om zich vervolgens bij zijn moeder en zus aan te sluiten in Annisi.

Basilios wilde Christus volgen door het kruis op te nemen en zichzelf te verloochenen. Dat betekende voor hem afstand doen van alles wat hem bond, dus ook de denkbeelden van zijn studie. De vraag blijft echter of Basilios ooit écht heeft gebroken met het denken van zijn verleden. Voor het monniken-ideaal waren er in de tijd van Basilios diverse voorbeelden, zoals de volgelingen van Antonius, van Pachomius en Eustathius. Basilios’ grote liefde betrof de natuur, de plek bij uitstek om tot rust te komen. Dit punt speelde een grote rol bij de totstandkoming van zijn gedachten met betrekking tot het leven van monniken, die hij op schrift heeft gesteld.

Een van de redenen voor zijn grote steun van het volk is het feit dat Basilios zich opwerpt voor de belangen van de armen. Hij doet dit door de overheid aan te spreken, maar tevens laat hij zijn mening aan de rijken duidelijk horen. Bij dit alles verwijst Basilios steeds op Jezus’ houding en woorden: wie volmaakt wil zijn, moet zijn bezit wegschenken en het aan de armen geven. Je moet de naaste liefhebben als jezelf. Om dit alles is Basilios voor ons allen een groot voorbeeld tot navolging! We zijn God dankbaar dat onze Kerk zo’n indrukwekkende figuur onder diens heiligen telt. Een heilige die ons kan inspireren. We zijn immers geroepen elke mens in nood ter hulp te komen. Vorig jaar deden we dit ook door samen te werken aan het nobel project ‘Couloirs humanitaires’, wat de mogelijkheid heeft geboden aan zowat 500 Syriërs om op legale wijze de oorlogssituatie in hun land te ontvluchten en zich te vestigen in ons land.

Tevens hebben we een parochie opgericht voor onze broeders en zusters arabofone orthodoxe christenen, toegewijd aan de Heilige Ignatios de Theofoor, en momenteel gevestig in Watermaal-Bosvoorde. Eén onder hen, Vader Isaak werd tot diaken en priester gewijd en leidt deze gelovigen pastoraal en spiritueel.

Dit brengt ons meteen tot enkele verwezenlijkingen die we het voorbije jaar mochten boeken in de schoot van ons Aartsbisdom, zonder weliswaar in herhaling te willen vallen.

Het voorbije jaar werd ook Vader Silouan tot diaken en priester gewijd, en met hem heeft ons Klooster in Asten nu zijn eigen priester, wat niet wegneemt dat de clerus van het Aartsbisdom er nog af en toe de Liturgie zal gaan vieren. Vader Silouan is gehuwd en iconograaf. Men is tevens van start gegaan met de grondige renovatie van de kerk van ons Klooster. Hierbij kan ik alleen maar een warme oproep doen te steun!

In Amsterdam werd het dak van onze kerk aldaar helemaal vernieuwd, dankzij de steun van een sponsor. We hopen op nog meer steun om ook de vloer volledig te herleggen, met inbegrip van vloerverwarming en de vernieuwing van de sanitaire en electrische kanalen. In februari vorig jaar zegenden we onze kerk in te Oostende, met de deelnme van vele geestelijken en gelovigen.

Ook de driedaagse samenkomst van de clerus was opnieuw een groot succes. Bijna alle priesters en diakens waren samengekomen in La Roche-en-Ardenne, om zich te bezinnen over een welbepaald thema. Ditmaal was het de ‘pastoraal van de jeugd’, met uitmuntende sprekers. Die pastoraal is – zoals u reeds weet – een prioriteit voor ons Aartsbisdom. Twee maal per jaar organiseren we trouwens bijeenkomsten voor de jongeren, die inhoudelijk sterk zijn en steeds meer gewaardeerd worden door de deelnemers.

En dan is er de voordrachtencyclus ‘Orthodox Logos’, die ons de mogelijkheid biedt ons te verdiepen in de leer en het leven van het orthodox geestelijk leven. Zo komen er om de twee maanden voorname sprekers naar Brussel om er het woord te voeren. De volgende die er het woord zal nemen is Metropoliet Bartholomeos van Smyrna, een voorname hiërarch van het Oecumenisch Patriarchaat.

Ook de bookshop van het Aartsbisdom fungeert nu in de tentoonstellingsruimte aan de ingang van onze Kathedraal. We proberen een steeds ruimer gamma van boeken te kunnen aanbieden. De shop is open elke zaterdagnamiddag en na de Goddelijke Diensten.

Heel belangrijk is de werking van ons Theologisch Instituut met twee afdelingen, een nederlandstalige en een franstalige. Belangrijk omdat dit de ideale plaats is om zich ter plekke doeltreffend te verdiepen in de rijkdom van de orthodoxe theologie. Aan franstalige kant wordt er sinds dit academiejaar een volledig nieuw programma aangeboden. Er is een voorbereidend jaar en een Master. Het loont de moeite de website raad te plegen en kennis te maken met het grootse werk dat de verantwoordelijken van beide afdelingen vervullen.

Ondertussen zijn we van start gegaan met de voorbereidingen van het patriarchale bezoek in november van dit jaar. 2019 is inderdaad een jubeljaar voor ons Aartsbisdom. Het is precies 50 jaar geleden dat de betreurde Oecumenische Patriarch Athenagoras ons Aartsbisdom tot het leven riep. Onze Patriarch Bartholomeos heeft toegezegd en zal dus een officieel bezoek brengen aan opeenvolgend Nederland, België en Luxemburg. In deze Kathedraal zal hij voorgaan bij de Vespers op zaterdag 9 november en bij de Goddelijke Liturgie op zondag 10 november, waarna een grootse receptie zal worden aangeboden met dansen in de zaal van het Sint-Jan Berchmanscollege. ’s Avonds volgt nog een gala-dinner in een hotel in Brussel, waartoe men zich kan inschrijven.

Ik dank in het bijzonder onze priesters en diakens, en hun kostbare medewerkers, voor alles wat zij doen voor het welzijn van onze Heilige Kerk! Er wordt veel inspanning en tijd besteed voor dit ideaal en men kan ze niet voldoende danken! Dank ook aan allen die zich vrijwillig inzetten voor zovele aspecten in het leven van de Kerk. Dank ook aan onze broeders bisschoppen en priesters en diakens van de andere lokale Orthodoxe Kerk aanwezig in onze regio, voor de harmonieuze samenwerking en de getuigenis van eenheid die we afleggen op enkele sterke momenten van het kerkelijk jaar. Dank aan onze personaliteiten, de Ambassadeurs, de hoge militaire vertegenwoordigers en de archonten. Dank aan allen en mijn hartelijkste wensen voor een gezegend jaar 2019! Dank aan u allen voor uw aanwezigheid!

DSC_0141 kopie

Op zaterdag 12 januari 2019 ontvingen wij de Paters van de Sint-Andriesabdij, Zevenkerken voor het bijwonen van onze orthodoxe vesperdienst te Brugge. Eerst bezochten de paters de Oecumenische kapel en nadien onze Orthodoxe kerk. Deze dienst werd voorgegaan door Vader Bernard en werd verzorgd door ons parochiekoor o.l.v. Stefaan Coudenys.

Op het einde van de vespers verwelkomde Vader Bernard de Z.E. Abt René Fobe en de mede Paters voor hun gezamenlijk gebed. Nadien sprak ook vader Abt René Fobe de gelovigen toe en uitte zijn tevredenheid van het bezoek. Hij dankte en feliciteerdeDSC_0147 kopie heel speciaal het koor dat op voortreffelijke wijze gezongen heeft. Nadien werden de Paters het koor en parochianen van onze parochie ontvangen in de parochiezaal met een drankje en koekje.

Het was een heel aangename ontmoeting en er was een aangename uitwisseling onder elkaar. Wij hopen verder in de toekomst elkaar nog te ontmoeten en de contacten verder levendig te onderhouden.

9a210bc1-a9c6-410b-aa7c-2348d5c60803

Op die frisse zaterdag ochtend van 19 januari was de zon, na tal van mistige dagen, weerom verschenen. Aan een azuur blauwe hemel goot zij haar eerste milde stralen uit over het West-Vlaamse polderland, en over het orthodox klooster van Pervijze, toegewijd aan “de Moeder Gods Troosteres der Bedroefden”. Van ver was het spitse torentje te zien. Toen wij er aankwamen stonden talloze auto’s geparkeerd aan beide kanten van de baan. En in de Kerk stonden mensen tot in het portaal, en eveneens in de zaal ernaast (waar de dienst op een groot scherm zou geprojecteerd worden).

Doorheen de dichte menigte zocht ik mij een toegang naar het midden van de Kerk. Daar lag het lichaam van Vader Thomas, mooi opgebaard in een blankhouten kist, omringd door bloemen. Zijn gelaat straalde vrede uit, alsof hij biddend in een diepe slaap was verzonken, wachtend op de ontmoeting met zijn Heer en God Jezus Christus. De uitvaartdienst werd voorgezeten door Zijn Eminentie Aartsbisschop Simon. Hiëromonnik Johan, als nieuwe Abt van het klooster en opvolger van Vader Thomas, opende met luide stem de dienst.

IMG_6251 kopie“Gezegend is onze God, nu en altijd, en in de eeuwen der eeuwen!”
En onmiddellijk daarop zong het koor en de ganse gemeenschap het Trisagion; het drievoudig Engelen-lied:
“Heilige God, Heilige Sterke, Heilige Onsterfelijke, ontferm U over ons”.

In deze sfeer en in het besef van Gods aanwezigheid, en die der zingende Serafijnen en Cherubijnen, begon nu de mooie uitvaartdienst: psalmen, hymnen, gezangen, af en toe onderbroken door de steeds weerkerende smeekbede:

“Heer, schenk aan de ziel van uw ontslapen dienaar Archimandriet Thomas uw vrede, in de plaats van licht, de plaats van vreugde, de plaats van verkwikking, waar alle smart, droefheid en tranen verdreven zijn.”

De brief van de heilige apostel Paulus, door Vader Abt Johan voorgelezen, kwam deze herhaalde smeekbede op ontroerende wijze bevestigen:

“Broeders, wij willen u niet in de onwetendheid laten over de ontslapenen, opdat gij niet bedroefd zoudt zijn zoals de anderen die geen hoop hebben. Want, zoals wij geloven: als Jezus Christus is gestorven en verrezen, dan zal God ook hen die in gemeenschap met Jezus ontslapen zijn, ook hen meevoeren ten hemel”. (I Thess. 4. 13-14).

Onmiddellijk daarna kwamen de woorden van Jezus zelf deze uitspraak van Paulus nog duidelijker bevestigen. Vladica Simon, Russisch aartsbisschop, las uit het Evangelie van Johannes:

“Amen, Amen, Ik zeg u: wie naar mijn woord hoort, en gelooft in Hem die Mij gezonden heeft, heeft het eeuwig leven, en komt niet in het oordeel, maar is van de dood overgegaan tot het leven. Amen, Amen, Ik zeg u: het uur komt, en het is nu aangebroken, dat de doden de stem van de Zoon Gods zullen horen, en ernaar luisteren, zij zullen leven!” (Johannes 5. 24 en volgende).

Terwijl deze woorden gedurende de rest van de lange dienst in onze harten bleven naklinken, werden allen uitgenodigd tot de “afscheidskus” aan Vader Thomas. Terwijl het koor de droefheid van dit afscheid en de broosheid van het aardse leven bezong, kwamen tegen ’t einde van deze treurzang gaandeweg de hoopvolle vreugde-tonen:

“Zalig die Gij, Heer, hebt uitverkoren en bij U hebt opgenomen”. “Zijn gedachtenis zal blijven, van geslacht tot geslacht”.

Terwijl de kist daarna naar het kerkhof, in de tuin naast de Kerk, werd gedragen, zong het koor opnieuw het Trisagion, traag, plechtig, eerbiedig. En nadat de kist in de aarde was neergelegd weerklonk het vreugdevol

Paastroparion:
“Ja Christus is verrezen uit de dood, door Zijn dood overwon Hij de dood. Aan hen die liggen in het graf heeft Hij het leven geschonken”.
Eeuwige Gedachtenis, eeuwige Gedachtenis, eeuwige Gedachtenis

Vader Thomas, bij zijn ontslapen 11 januari 2019
dienst der overleden 19 januari 2019.

581Geliefde broeders en zusters,
Met deze oprechte woorden heeft vader Thomas u vele malen aangesproken en het waren geen geveinsde woorden. Zijn liefde ging en gaat nu nog steeds uit naar God, de broeders, de mensen uit de parochie en de zovelen die hier troost en bemoediging zochten alsook het klooster en de kerk.
Ik zelf ken vader Thomas van de jaren zeventig toen hij bewust het orthodoxe klooster van de H. Johannes de Voorloper binnentrad en af en toe een halte naam op doorreis met bisschop Jacob en vader Adriaan van Den Haag in het cisterciënzerklooster van Sint-Sixtus.
Hij had een schat gevonden in de orthodoxe kerk en zal die nimmer of te nooit meer loslaten.
Begeesterd door de vaders van de kerk, verwierf hij een schat van kennis en door een authentiek monastiek ideaal heeft hij dit beleefd en waar gemaakt.

Teruggekeerd of liever weer thuisgekomen in de streek van bachten de kupe heeft hij hier op deze plaats een nieuw fundament gelegd en stichtte hier een klooster. Zowaar een schuilplaats en een stal voor dieren. En het eerste wat men doet als men zijn intrek wil nemen in een stal is deze uitmesten.
Zo is het ook voor de mens: eerst je eigen stal uitmesten om daarna deze mooi te kunnen inrichten. En zie het resultaat. Maar vader was geen pocher, en ook geen boffer ( in het West-Vlaams) Wel een noeste werker waarbij niets te veel was om de schoonheid en de luister van het huis van God in te richten met smaak en inzicht.
Hij heeft de eenzaamheid geproefd en gesmaakt,
Hij heeft de broederliefde gepredikt en beleefd,
Hij heeft de orthodoxe kerk bemind en gestalte gegeven.
Hij heeft vertaald en verbeterd om de schatten van de orthodoxe kerk te ontsluiten.
Hij heeft geschonken aan zij die oprecht arm zijn (denk maar aan de stichting in Peru)
Hij kon geen onrecht verdragen en kwam op voor ieder die onrecht werd aangedaan.
Hij verkoos een versleten pij boven een nieuwe.
Hij bediende de tafel met heerlijke spijzen nadat hij de altaartafel had bereid
en spiritueel voedsel had aangereikt.
Hij heeft het rechte pad gekozen zonder zich te wringen in bochten.
Hij heeft advies en troost geschonken aan ieder die kwam en wilde luisteren naar zijn woorden. Want als er een talent is die in het oog springt, is de gave van het woord dat hij heeft in zijn homilieën en in zijn conferenties.

DSC01212 kopie

Vader Thomas bij de diakenwijding Vader Bernard – 19 juli 2003

Een paar jaar geleden sprak hij in de orthodoxe parochie van de heilige Amandus ons toe aan het begin van de grote vasten: De vasten is als in een bootje stappen; en om deze boot te besturen hebben we twee middelen: Twee roeispanen; het gebed en het vasten. De tocht is niet gemakkelijk in de stormen van ons hedendaagse leven, maar houdt moed en je bereikt het doel van de heerlijke Opstanding.

Soms wakker schuddend, met een duidelijke en oprechte evangelische boodschap. Ik hoop dat de vele preken ooit eens gepubliceerd worden in een lijvig boek. En als ik hem zou omschrijven dan zou ik hem omschrijven als een wilde kastanjebolster die kon prikken maar met een kern die zacht en nederig is.

Ja, de orthodoxe kerk heeft een nieuwe ster schitteren in deze wereld. Want alle relieken die vader verzameld heeft en die hier aanwezig zijn, zijn onze sterren die schitteren door hun concrete werkzaamheid.

Uw gedachtenis zij als een eeuwige ster die straalt in het koor der monniken die ons zijn voorgegaan.

Vader Pius Pauwelyn

IMG_6268 kopie

Vader Johan met Z.E. Metropoliet Athenagoras en Vader Bernard

 

40491767105_27e1502104_k

In dit jaar 2019 viert ons Aartsbisdom de 50e verjaardag van zijn oprichting door een besluit van de Heilige Synode van het Oecumenisch Patriarchaat, genomen op 12 augustus 1969.

Zijne Alheiligheid de Oecumenische Patriarch Bartholomeos, zal ons in november van dit jaar vereren met zijn hoog bezoek in België, Nederland en Luxemburg. Zijne Alheiligheid zal de festiviteiten van dit gouden jubileum bekronen met een Patriarchale Liturgie in onze Kathedraal in Brussel, op zondag 10 november 2019. Nadien volgt een groots samenzijn in de zaal van het Sint-Jans-Berchmanscollege. We zijn de Moeder-Kerk erg dankbaar voor diens steun en zorg en zijn daarenboven trots te mogen behoren tot de onmiddellijke jurisdictie van de Heilige en Grote Kerk van Christus.

26516068527_1ea61fb8d2_oWe roepen eveneens tot herinnering de figuur van Metropoliet Emilianos Zacharopoulos (1995-2010), die de eerste Metropoliet van België was en met weinig middelen de basis heeft gelegd van ons Aartsbisdom.
Anderzijds betuigen we dankbaarheid en respect voor de persoon van Metropoliet Panteleimon Kontogiannis, die hem heeft opgevolgd en zijn werk heeft vermenigvuldigd. Metropoliet Panteleimon’s grootste verdienste is weliswaar het bekomen van de officiële erkenning van de Orthodoxe Kerk in België en het Groot Hertogdom Luxemburg.

Onze Patriarch komt ons nabij, om met ons deze grootse gebeurtenis te vieren en ons de groet en zegen van de Moeder-Kerk over te brengen. We verwachten hem vol ongeduld en betuigen hem onze toewijding, respect en liefde.

+ Metropoliet Athenagoras van België
Exarch van Nederland en Luxemburg

DSC_0549

Op 22 December zijn wij opnieuw samengekomen voor een laatste kindercatechese van het voorbije jaar. Natuurlijk, hebben wij een speciale editie georganiseerd, ter gelegenheid van het naderende feest van de geboorte van Jezus, Kerstmis.
Voor het eerste deel van de catechese hebben wij meer uitleg gegeven over dit belangrijke feest.
Om het Grote Mysterie van Kerstmis te bespreken hebben wij als didactisch materiaal de icoon van de Geboorte van onze Heer Jezus Christus gekozen. Dit icoon is één van de rijkste op het vlak van dogmatische en Bijbelse elementen uit de Evangelies van Lucas en Mattheus.
De Icoon van de geboorte van de Heer toont ons dat de gehele schepping deel neemt aan dit Grote Mysterie: de hemel met de ster die de weg naar het Kind toont, de drie wijzen uit het Oosten met hun geschenken, de Engelen en de arme, nederige herders die onophoudend lof brengen aan God en uiteindelijk de aarde die de grot offert, waarin Hij geboren wordt.
De kinderen participeerden actief tijdens de bespreking en iedereen mocht vragen stellen of zijn eigen mening geven.

Voor de tweede deel van de namiddag zijn wij opnieuw naar de bovenzaal gegaan om deze mooi te versieren met kerstballen, typische kerstdecoraties en een mooie kerstboom.

De avond werd, zoals steeds, afgesloten met veel en chique thuisgemaakte taartjes terwijl iedereen kerstliedjes in verschillende talen zong.

Hartelijk dank aan het catecheseteam, de talrijke kinderen en de ouders voor hun inzet!

Verslag Kindercatechese
zaterdag 2 september 2017

Op de dag van de kindercatechese was het heel leuk!

Wij hebben veel bij geleerd en hebben ons ook veel geamuseerd. 

Onze themadag was De wonderen van Christus’.

Roman mosaic - Love Scene - Orginating from Centocelle (Rome, Italy) - Exposed at the Kunsthistorisches Museum (Vienna, Austria)

Wij hebben ook over ons geloof gesproken.
-Waarom is het belangrijk om naar de kerk te komen.

Over de betekenis van de H. Communie.

Onze kinderen waren heel erg enthousiast! Ze konden ook op de vragen flink antwoorden. 

Wij hebben ook naar het filmpje gekeken en heel lekkere pannenkoeken en koekjes gegeten.

Jullie zijn ook zeker welkom op de volgende kindercathechese op 7/10.

Met warme groetjes

Het kindercathechese team: Vader Bernard, Natalia en Anastasia

Uitnodiging

Wij willen graag het volgende meedelen.

Onze Orthodoxe parochie te Brugge organiseert  elke maand een kindercatechse. 

Het is een heel leuk team die graag met de kinderen werkt.

Bij ons leren de kinderen veel en samen maken ze een heel leuke en interessante dag!

Wij spreken over ons geloof.  Over de betekenis van de goddelijke of kerkelijke symbolen. Wij lezen enkele fragmenten  uit de bijbel. 

Bovendien spelen wij rond de themadag. Wij maken ook leuke tekeningen en kleuren de verhaal fragmenten van de bijbel.

Wij knutselen ook graag en af en toe kijken wij naar de filmpjes uit het leven van Christus.

Natuurlijk eten wij ook samen iets lekker.

Wij willen jullie ook bij ons uitnodigen! Dat jullie met de kinderen bij ons komen om dichtbij elkaar en dichtbij de kerk te komen.

Onze kindercatechese van dit jaar gaat door: op 7/10, 11/12 en 2/12

Met warme groetjes

Het kindercathechese team: Vader Bernard, Natalia en Anastasia
DSC_1024

Oase-weekend in de Sint-Andriesabdij
en Orthodoxe Vesperdienst

Als deelnemer aan het Oaseweekend over ‘beeld en woord’ keek ik uit naar de lezingen en de aangekondigde iconenwijding in de Sint-Andriesabdij van Zevenkerken. Die zaterdag 26 augustus 2018 werden we in het onderwerp ingeleid door de lezing van pater Benoît Standaert over iconen. Hij voerde de deelnemers mee in de manier waarop een aantal voorgestelde iconen tot ons spreken.

DSC_1025Eén van de iconen die aan bod kwam was de icoon van de Transfiguratie. Pater Benoît gebruikte in de uiteenzetting de prachtige icoon van Novgorod (uit 1500) : de apostelen neergeslagen door de lichtende aanwezigheid van Christus, vergezeld van Mozes en Elias. (Matth.17,1-9)

De icoon van de transfiguratie is één van de moeilijkste voor een iconograaf. Pater Marc Du Four had voor de vereniging Oase deze icoon geschilderd. Wat paste dan beter dan een orthodoxe inzegening. Vader Bernard werd aangesproken en de wijding kon doorgaan, samen met de Vespers in de kerk van de  Sint-Andriesabdij van Zevenkerken. Het werd een mooie, plechtige viering.

Vader Bernard gaf vooraf een korte inleiding om de aanwezigen, die meestal niet vertrouwd waren met de orthodoxe vespers, duidelijk te maken wat er gebeurde. Het koor van de HH. Konstantijn en Helena parochie uit Brugge verzorgde op prachtige wijze de Vespers en de eraan gekoppelde wijding. De wierook vulde samen met de gezongen gebeden en liederen het kerkgebouw.DSC_1034

Tijdens de wijding stond pater Marc Du Four samen met vader Bernard voor de icoon om ze te zegenen. Het was een sterk moment. Na de vespers dankte vader Bernard de abt voor de gelegenheid die werd geschonken om deze vespers te houden in deze prachtige kerk en gaf nog een klein woordje uitleg over het belang van iconen voor orthodoxen. Deze vensters op de eeuwigheid maken het mysterie als het ware tastbaar.

De paters van de abdij, de deelnemers aan het weekend, vader Bernard en het koor hadden nadien nog even de tijd om elkaar te ontmoeten. Het was een heerlijke ontmoeting gezegend met prachtig weer.

Jean-Pierre

DSC_1096

DSC_0197

Kindercatechese
10 juni 2017

Thema: Over Heiligheid en de Heiligen

DSC_0191Vandaag op 10 juni 2017 hebben wij ons tijdens de kindercatechese heel goed geamuseerd. Het was leuk en plezant om terug samen te zijn met een 8-tal kinderen uit onze parochie!

Het thema van vandaag was de ‘Heiligheid en de Heiligen’. Wat betreft de heiligen in het algemeen. Welke rol hebben de heiligen in de orthodoxe kerk. Dat het woord ‘HEILIG’ iets te maken heeft met (Heel en Zuiver).

Anastasia en Natalia hebben over twee heiligen besproken. De H. Johannes en de H. Polycarpus van Smyrna en werd over een hun leven gesproken. De kinderen hebben ook een filmpje bekeken over de H. Johannes. Het was een heel interessant moment voor de kinderen.

De kindjes hebben ook kleurprenten gekleurd en ze hebben ook hun naam en datum op het blaadje geschreven voor het archief van de kindercatechese. Daarna hebben ze gespeeld. Het spelletje was heel erg leuk. Ze moesten de dingen uit de bijbel voorspelen en de anderen moesten het raden.

Dan was er het leukste moment. Wij hebben samen heel lekkere wafeltjes gegeten en heel lekkere fruitsapjes gedronken. Elk kind kreeg ook een snoepje! joepie!

DSC_0204Vader Bernard heeft de kindjes binnen de kerk gebracht en heeft de heiligen afgebeeld op de fresco’s in de kerk aan de kinderen getoond. Hij heeft een kort woord over de heiligen vertelt. Het meest interessante was dat wij de relikwieën van die heiligen mochten zien en aanraken… zowel de kinderen als de volwassenen waren heel erg enthousiast en content van die leuke inspirerende dag.

Wij hebben samen op zo een mooie zaterdag terug een mooie kindercatechese doorgebracht!

Het team van de kindercatechese: Vader Bernard, Natalia en Anastasia

Oecumenische
Pinkstergebedswandeling in Brugge

pentecost-fr-ssklirisOp woensdag 31 mei 2017 had voor de vijfde maal in Brugge een Interkerkelijke Gebedstocht plaats. Het initiatief is van de Oecumenische Studie- en Werkgroep van West-Vlaanderen.

De gebedstocht begon om 19.30u met gebed en zang in de Heilige Basiliuskapel, de Basiliek van het het Heilig bloed, voorgegaan door Eeerwaarde Heer Henk Laridon (Rooms-Katholiek) en ook voorzitter van de studie-en werkgroep van West-Vlaanderen.

Tijdens deze dienst was er ook een kort gebed en zegening uitgesproken door Dom. Nick Vande Putte van de Pinkstergemeenschap. Vervolgens ging men te voet naar ‘Keerske waar eerst Dom. Frans Van der Sar van de (Protestantse Kerk) voorging in een gebedsdienst en er sprak over Pinksteren. De voorbeden werden er afwisselend gelezen door Dom. Frans van der Sar en E.H. Prof. Adelbert Denaux (de voorzitter van de Vzw Oecumene Brugge)
DSC_0117Nadien was het de beurt aan Reverend Father Augustine Nwaekwe (van de Anglikaanse-Kerk) die er het woord nam en voorging in deze dienst. Deze dienst werde voornamelijk gehouden in het Engels en werd afgewisseld met enkele Engelde liederen en enkele bezinnende teksten over Pinksteren.

Van het ‘Keerske trok men nadien naar de orthodoxe kerk waar wij een Gebedsdienst bijwoonden voorgegaan door Vader Bernard Peckstadt (Orthodoxe Kerk). Deze gebedsviering werd verzorgd door mooie gezangen welke gezongen werden door het parochiekoor o.l.v. Stefaan Coudenys. De mooie gezangen stonden allen in het teken van Pinksteren. Tijdens deze gebedsdienst gaf Vader Bart D’Huyvetter ook een homilie over het feest van Pinksteren en gaf er ook enige uitleg over de betekenis van de Pinkstericoon.

DSC_0123Graag vermelden wij ook nog de aanwezigheid van mevr. Inge Cordemans, bisschoppelijk gedelegeerde van mgr. Lode Aerts, de nieuwe Bisschop van Brugge alsook Vader Andreas D’Hoe, bedienaar in de Orthodoxe Parochie van de HH Kyrillos en Methodios te Oostende.

De Pinkstergebedstocht werd afgerond waarbij iedereen een glaasje werd aangeboden in de parochiezaal van de Orthodoxe parochie, boven de Oecumenische kapel. Zo werd het terug een mooie oecumenische avond, met goede variatie. Verder was het een mooie getuigenis en samenwerking onder de christelijke kerken en gemeenschappen.
Mogen wij allen verder de gezamelijke boodschappers zijn van de Heilige Geest in deze mooie stad Brugge en omliggende streek, waar Hij te vaak en bij zovelen de Grote Onbekende is gebleven.

Tenslotte hopen wij met dit initiatief verder te gaan met hopelijk nog meer deelnemers aan dit heel zinvol initiatief.

Pinksterwandeling

Voor meer foto’s: Klik hier

DSC_0718

Grote week en Pasen in Brugge

Dit jaar vierden mijn echtgenote en ik de tweede helft van de Grote Week en Pasen bij de H.H. Konstantijn en Helena-parochie in Brugge. We vonden haar op internet via haar volledige website. Daar vonden we waar we naar op zoek waren: de kerk is Nederlandstalig, Brugge is voor ons (vanuit West-Nederland) goed te bereiken per trein en de Heiligen Constantijn en Helena zijn in ons leven van grote betekenis. We arriveerden er vol enthousiasme en kijken nu terug op een prachtervaring die buiten verwachting was.

Kennismaking

Persoonlijk verlangde ik al lang naar orthodoxe diensten in het Nederlands. Ik wou ze zo graag intenser en van naderbij beleven dan mij tot dan toe (wegens taalbarrières) in Roemeens-, Russisch- en Griekstalige orthodoxe kerken vergund was. Ik was verder benieuwd hoe ontmoetingen met eveneens bekeerde geloofsgenoten in mijn eigen taal zouden zijn. Het contact vanuit Nederland met Vader Bernard Peckstadt was al een voorproefje daarvan: hij was allervriendelijkst en erg hulpvaardig in het verschaffen van de informatie die we nodig hadden.

Eenmaal gearriveerd op Grote Donderdag vielen ons in de parochie diezelfde vriendelijkheid en hulpvaardigheid op. Al direct bij de ingang van de kerk lagen er folders in meerdere talen (waaronder in het Roemeens: de moedertaal van mijn echtgenote), waarin de liturgische diensten voor de Grote Week en Pasen aangekondigd werden. Verder verwelkomden Vader Bernard, Vader Bart D’huyvetter en andere parochieleden ons nog eens en stonden zij ons terzijde met informatie over de diensten, de kerk, de gang van zaken en raakten we de dagen daarop verder en met meer mensen in gesprek. De warmte van dit onthaal werd versterkt door het vertrouwd aandoende, echt orthodoxe interieur van de kerk, dat o.a. uit een indrukwekkende uit hout gesneden iconostase en vele wandiconen bestaat.

Diensten in het Nederlands

En dan de diensten: wat een openbaring was het om die in mijn geliefde Nederlands te kunnen volgen! Ik begreep ze, ik voelde ze, beleefde ze, niet het minst vanwege de zorgvuldige manier waarop de liturgieteksten voorgedragen werden. Er waren tevens boekjes beschikbaar waarin deze teksten integraal te lezen waren. Hierdoor was voor mij alles te volgen. Van het koorgezang tot de gebeden achter de iconostase en de litanieën: meezingen en meebidden kwam nu als vanzelf. De mij voordien toch ietwat uitheems aandoende orthodoxe diensten werden nu echt een deel van mij.

Dienst van het Heilig Lijden

De eerste dienst die we bijwoonden vond plaats op Grote Donderdag: het was de dienst van het Heilig en Onbevlekt Lijden van onze Heer Jezus Christus (de 12 Evangeliën). Hier begon de plechtige Paastijd echt; de Heilige Evangeliën werden door Vader Bernard met veel pathos en gevoel gereciteerd. De Kruisiging werd herdacht en zichtbaar gemaakt toen Vader Bernard en Vader Bart het Kruis met de Heer, vanaf het altaar, in het midden van de kerk plaatsten.

Grote Vrijdag

Tijdens de ochtend van de Grote Vrijdag viel ons de eer te beurt tezamen met vooral Griekse dames, volgens de Grieks-orthodoxe traditie, het weelderig uit hout gesneden kouvouklion (de symbolische draagbaar van Christus) rijkelijk met bloemen te versieren. Later die dag, tijdens de Vespers, zou op dit kouvouklion plechtig het Heilig Epitafios gelegd worden. Het Heilig Epitafios is het kleed waarop de graflegging uitgebeeld is.

De Vespers vonden niet in de avond plaats, maar, zoals het de Paastijd betaamt, veel vroeger op die dag. Het betrof een korte dienst waarin het Heilig Epitafios in een processie vanuit het altaar naar het kouvouklion in het midden van de kerk gedragen werd. Terwijl Vader Bernard naar het kouvouklion liep hield hij het Heilig Evangelie voor zich en werd het Heilig Epitafios door enkele aanwezigen boven hem gehouden. Zij werden voorgegaan door de wierokende Vader Bart en lichtdragers. Men ging eerst drie keer rond het kouvouklion, alvorens het Heilig Epitafios erop gelegd werd. Hierna hervatte het koor met het traag zingen van de prachtige vijf aposticha (met woorden als ‘Toen de zon U zag hangen aan het Kruis, bekleedde zij zich met duisternis; de aarde beefde van vrees; en de voorhang van de Tempel scheurde doormidden’), en kregen de mensen een voor een de gelegenheid het Heilig Epitafios te vereren en te kussen.

De dienst van de Grote Vrijdag werd ‘s avonds voortgezet met de dienst ter ere van de Graflegging van onze Heer Jezus Christus, verzinnebeeld als de Dienst van het Heilig Epitafios. De klaagzangen werden, om beurten, in het Nederlands, Grieks én Roemeens gezongen, wat de dienst ook voor de Grieks- en Roemeenstaligen ongetwijfeld veel persoonlijker maakte. Even indrukwekkend was het moment waarop het kouvouklion door vier dragers in een ommegang naar buiten gedragen werd: die voerde naar de binnenplaats van de kerk en het nabijgelegen park. Het kouvouklion werd voorgegaan door Vader Bart, de lichtdragers, en Vader Bernard die het Heilig Evangelie droeg. Zij werden gevolgd door meer dan honderd kerkgangers (persoonlijke inschatting), jong en oud, met kaarsen in hun handen. Bij de ingang van de kerk werd het kouvouklion omhoog gehouden door de vier dragers zodat de hele processie er onderdoor kon lopen, de kerk in. De gang onder het kouvouklion en het Heilig Epitafios symboliseert dat wij met Christus het graf in gaan, en met hem verrijzen.

Paasnacht

Zaterdag hadden mijn echtgenote en ik de gelegenheid de prachtige binnenstad van Brugge te verkennen. Om 22.00 uur waren we terug in de kerk voor het hoogtepunt van de Paasviering: de Metten en de dienst voor de Verrijzenis. Al gauw bevolkten mensen uit allerlei landen en van allerlei etniciteiten de kerk – en de hal, in afwachting van de viering van Jezus Christus’ wederopstanding. De dienst ving aan in het donker en de gezangen waren traag en gedragen.

Toen eenmaal de Verrijzenisdienst begonnen was, kwamen wij allen, met kaarsen in de hand, het Paaslicht bij de priesters halen. Deze overgang van donker naar licht was een geweldig moment: de kerkklokken begonnen zachtjes te luiden terwijl het licht zich zodanig over de mensen verspreidde dat het hele kerkschip oplichtte. De gezangen klonken nu vrolijk. Dit was tevens het moment waarop het Nederlandse equivalent van het mij bekende Roemeense Paastroparion Hristos a înviat aangeheven werd. Het klonk vrolijk en had een hoog tempo: ‘Christus verrezen uit de doden, door zijn dood overwon hij de dood, en schenkt terug het leven aan hen in het graf’. Het had een eigen melodie en na vijf keren proberen mee te zingen had ik het onder de knie. Daarna zong men het Roemeenstalige Paastroparion, waar ik zo vertrouwd mee was, in zijn eigen melodie, gevolgd door het troparion in dezelfde melodie, maar voorzien van een Nederlandse tekst die speciaal aan het metrum van deze Roemeense wijze was aangepast. Daar was over nagedacht!

Verlicht door de kaarsen liepen wij allemaal naar de binnenplaats, terwijl de kerkklokken luider gebeierd werden. Daar droeg Vader Bernard het Heilig Evangelie in het Nederlands op waarna hij, door iedereen in zang bijgestaan, het Paastroparion in meerdere talen zong. Eenmaal terug in de kerk brachten hij en het koor de aanwezigen de Paasgroet Christus is verrezen! in wel elf talen – en antwoordden wie maar konden met Hij is waarlijk verrezen! in hun eigen talen. Wat die taal ook was, uit welke landen de Paasvierders ook kwamen en tot welk volk men ook behoorde, de dienst wist iedereen aan te spreken en in Christus bijeen te brengen.

De Paasnacht ging voort met de Liturgie van de Heilige Johannes Chrystostomus. Die werd blijmoedig door Vader Bernard afgesloten door Chrysostomus’ Catechetische preek, beginnend met:

‘Zo iemand vroom en Godminnend is, laat hij genieten van deze schone en stralende plechtigheid.
Zo iemand een goedwillend dienaar is, laat hij vol blijdschap binnentreden in de vreugde van zijn Heer.
Zo iemand zich heeft afgetobt met vasten, hij neme nu zijn beloning in ontvangst.
Zo iemand vanaf het eerste uur heeft gearbeid, hij ontvange vandaag het hem toekomende loon.’

en eindigend met:

‘Opgestaan is Christus, en geen dode is er meer in het graf.

Want Christus, opgestaan uit de doden,
is geworden de Eersteling der ontslapenen.

Hem zij de roem en de kracht,
in de eeuwen der eeuwen,
Amen.’

Hierna hief de gehele kerk, in antwoord op Christus is verrezen!, Hij is waarlijk verrezen! aan, met inbegrip van het veeltalig Paastroparion en namen wij deel aan het mysterie van de Eucharistie.

De Paasnacht werd afgesloten met het inzegenen van de door de aanwezigen meegebrachte spijzen: Roemeense drob, Transsylvanisch versierde eieren, Russisch versierde eieren, paasbroden uit allerlei gebieden en allerhande bakwaren voorzien van de cyrillische letters ХВ (Христос воскресе! / Христос васкрсе! / Христóсъ воскрéсе! = ‘Christus is opgestaan!’).

Het was inmiddels twee uur ‘s nachts.

Heilige en Grote Zondag van Pasen

De volgende dag, na een korte nacht (ik denk dat iedereen na al deze indrukken maar kort had geslapen), vingen om 11.00 uur de Grote Vespers van Pasen aan. Tot onze grote vreugde vereerde Zijne Eminentie Metropoliet Athenagoras van België en Exarch van Nederland en Luxemburg ons met zijn aanwezigheid.

De dienst werd ingeluid door vrolijk klinkende kerkklokken en het Paastroparion dat om en om in het Nederlands (eerst volgens de ‘Nederlandse/Vlaamse’ melodie én later volgens de Roemeense melodie) en in het Roemeens werd gezongen. Dit werd afgewisseld door gebeden, achter de iconostase, in het Nederlands en vele andere talen. De koorleider droeg psalm 103 op met inbegrip van de aniksandaria (volgens Griekse traditie), waarop het koor vervolgde met psalmen 140, 141, 129 en 116, en Vader Bernard riep wierokend een veeltalig Christus is verrezen! uit.

Het koor klonk gedurende de gehele dienst krachtig, terwijl Vader Bernard en Vader Bart de gebeden opdroegen.

Een bijzonder bindend en verenigend onderdeel van de dienst was wat mij betreft het reciteren van Johannes 20:19-25, over de Ongelovige Thomas. Dit werd door dertien verschillende mensen in dertien verschillende talen gedaan: Nederlands, Grieks, Latijn, Arabisch, Russisch, Servo-Kroatisch, Roemeens, Bulgaars, Georgisch, Pools, Frans, Duits en Engels.

De dienst werd afgesloten door het koor dat, wederom, het veeltalig Paastroparion zong, ditmaal krachtiger en blijmoediger dan tevoren. Na afloop werden nog de in de kerk opgestelde roodgeverfde eieren (het symbool van het bloed van Christus) ingezegend en verlieten de aanwezigen onder het gezamenlijk zingen van het Paastroparion de kerk voor de feestelijke agapen in een zaal in een nabijgelegen straat.

Nederland roept

Wij tweeën moesten echter terug naar Nederland. Moe, maar vol energie, want Christus leeft en voor mij had de orthodoxie nog meer invulling gekregen.

Hartelijk dank, lieve mensen van de parochie. En dank u wel, Heiligen Constantijn en Helena; u heeft ons weer bijgestaan.
Tot de volgende keer!

verslag Marcel Bas

Voorschoten, Nederland

DSC_0184

Verslag kindercatechese

Het thema was: “Pasen het feest der Feesten”

En over de symbolen in de Orthodoxe Kerk

Op 8 april 2017 hebben Natalia Janssens en Anastasia Madan met vader Bernard kindercatechese in de kerk te Brugge gegeven. Er waren ongeveer 8 kinderen van 5 tot 10 jaar oud.

Anastasia had een kinder-bijbel mee en zij liet de kinderen de stukken van het heilige boek luid op lezen. Het thema ervan was het palmfeest.

Het thema van vandaag was het Paasfeest en de symbolen van de orthodoxe kerk.
Natalia vertelde over Pasen zelf. Kruisiging van Jezus Christus, het verhaal over Judas. Over het joodse paasofferfeest (het laatste avondmaal), over Petrus en het kraaien van de haan. Over de hof van Getsemane, gevangen nemen, kruisiging en dood van de Here Jezus Christus. Het verhaal beëindigde met de geweldige gebeurtenis Dat Jezus Christus uit de dood opgestaan is!

Op het eind van onze leuke kindercatechese heeft vader Bernard de kindjes binnen de kerk gebracht en over de symbolen van de orthodoxe kerk verteld.

  • Hoe wij de kruis maken?
  • Waarom buigen wij als wij een kruis maken?
  • Betekenis van de enkele iconen.
  • Over de koninrijke deuren
  • Over de geschilderde feesten aan de muur.
  • Over de iconen van de altaarwand.
  • Waarom moeten wij opstaan als de priester een evangelie leest.
  • Hoe gedragen wij bij de biecht hoek en waarom is het belangrijk om af en toe onze zonden op te biechten.

En zoals altijd hebben wij iets lekker gegeten en gedronken.

Het was een heel interessante en geweldige namiddag waarvan de kinderen veel bij geleerd hebben.

Verslag Natalia Janssens

DSC_0112

Reeds verscheidene jaren hebben wij in onze parochie reeds heel wat boeken en werken verzameld die in onze bibliotheek worden ondergebracht. Eind december heeft men uiteindelijk de laatste bibliotheekkasten geleverd en geplaatst, waar men nu alle boeken ordelijk kan onderbrengen.

Onze webmaster en ICT verantwoordelijke van onze parochie Voicu heeft ons heel erg geholpen met het schrijven van een computerprogramma, dat nu ook klaar is om op de meest efficiënte manier de verschillende werken en thema’s te gaan klasseren en om deze zo vlot mogelijk terug te vinden.

Onze bibliothecarissen, Diana Rosu, Elena Van Tomme en Bert Forrez zijn nu reeds geruime tijd bezig met het classificieren van de boeken. De boeken worden er gerangschikt volgens verschillende onderwerpen zoals : Oud-Testament en Nieuw-testament, kerkgeschiedenis, patrologie, Liturgie, Mariologie, Iconografie en Byzantijnse kunst, oecumene, andere godsdiensten enz… Verder bezit onze bibliotheek niet alleen boeken in het Nederlands, maar ook in het Engels, het Frans, het Grieks, het Russisch, het Roemeens en nog vele andere talen.

Weldra zullen al onze boeken eindelijk een mooie plaats krijgen en de bedoeling ervan is niet dat onze bibliotheek er is als een mooie decoratie in ons zaaltje maar wel dat ze intensief kan gebruikt en geraadpleegd worden. Wel vraagt men het nodig respect om het correct terug te bezorgen van al onze werken, want boeken zijn erg duur en sommige werken onvindbaar geworden. Dank voor jullie begrip!

Tenslotte willen wij heel speciaal Voicu, Diana, Elena en Bert de medewerkers van de bibliotheek, speciaal danken voor hun grote inzet om eindelijk onze bibliotheek nu ook af te werken. Al onze boeken zullen dan ook weldra online kunnen terug gevonden worden. Nog veel moed aan de medewerkers voor dit mooi project.

IMG_0102

In december 2016 werkten in Brussel veertien jongeren van de zeven erkende levensbeschouwingen en religies in ons land mee aan het magazine “Glimp-Lueurs”. Dit magazine is er gekomen op initiatief van de Brusselse staatssecretaris voor gelijke kansen Mevrouw de Minister Bianca Debaets. Deze uitgave stond in het teken van wat er leeft bij jongeren uit de verschillende gemeenschappen.

FullSizeRenderIn navolging hiervan werden deze jongeren uitgenodigd op audiëntie bij Z.M. Koning Filip van België voor een informeel gesprek over inter-religieuse dialoog onder jongeren in Brussel en bij uitbreiding in België. Dit werd georganiseerd op 23 maart 2017, één dag na de herdenking  van de aanslagen in Brussel.

Het was een zeer openhartig en leerrijk gesprek onder de jongeren en er ontstonds al snel een vriendschapsband onder hen.  We hebben er ons dan toe verbonden om verder te werken aan deze inter-religieuse dialoog omdat we ervan overtuigd zijn dat samenleven in éénheid in diversiteit mogelijk moet zijn. De Orthodoxe kerk werd er vertegenwoordigd door Sofia Xenidis en Nicolas Peckstadt van de parochie van Brugge.

IMG_0122

DSC_0404

In het kader van het jaarprogramma van Markant – voorheen CMBV Christelijke Middenstands- en Burgervrouwen – blijft de werkgroep Zingeving actief!  Vanuit de wil de leden te betrekken in wat het kerkelijke en religieuze leven voor ons en rondom ons kan betekenen planden wij een bezoek aan de Orthodoxe Parochie.  Deze kerkgemeenschap heeft voor onze streek zijn “thuis” in het Godshuis Sint-Joos in de Ezelstraat nr. 85, te Brugge.

Waar “katholiek” of “protestant” ons vrij bekend in de oren klinkt, is dit voor “orthodox” heel wat minder.  Priester Vader Bernard Peckstadt was graag bereid voor onze leden de aanwezigheid en de werking van deze Orthodoxe Parochie te duiden.  Vooral na de tweede wereldoorlog was in West- Europa de nood aan werkkrachten voor de heroplevende industrieën zeer groot en nodigden onze regeringen – ook het Belgische bestuur! – vele duizenden mensen uit het Oosten en Zuiden van Europa uit.

Bij ons voelden heel wat nieuwkomers zich echter een beetje verweesd : een andere taal, een andere godsdienst, weg van hun vertrouwde buren en familie.  In een poging die noden – en vele andere! – op te vangen is de vader van Vader Bernard, Vader Ignace Peckstadt in 1972 in Gent erin geslaagd een kleine kapel op te richten waar die mensen elkaar konden ontmoeten.  Meteen het ontstaan van een bescheiden maar overtuigde Orthodoxe Kerk.  Enkele jaren na de stichting werd Vader Ignace Peckstadt voorganger en priester.  Zijn zoon is thans priester en voorganger in deze dienstbare kerkgemeenschap die ondertussen een vestigingsplaats gevonden had in Brugge. In mei 1995 kon hij samen met zijn broer een groep vrijwilligers voldoende motiveren om het Godshuis Sint-Joos in de Ezelstraat te renoveren tot wat het nu is.  Op zijn vriendelijke bescheiden manier wijst hij erop dat de Orthodoxe leer zeer sterk verwant is (tot 80%) met het katholicisme, zodat hun eigen kerk echt kerk is = ontmoetingsplaats voor de mensen met God.

Daartoe onderhouden zij een volledig liturgisch leven, gedragen door de gelovige gemeenschap en geleid door priesters.  Sacramenten en vieringen dragen wel de sfeer en het echt authentieke van hun Oosters gegroeide geloof : de Heilige Orthodoxe Kerk.  Tot de parochie-gemeenschap van Brugge behoren Orthodoxen van de meest diverse herkomst : Grieken, Russen, Roemenen, Bulgaren, Georgiërs, Polen, Vlamingen en vaak ook studenten van het Europacollege.

Tijdens de uiteenzetting trof mij hoe een “passant”, een toerist, rustig binnenkwam en zonder te storen met gevouwen handen stond te bidden.  De uitgestalde iconen werden vroom gekust.  De aanwezige “Markanters” werden zeer bescheiden gegroet.  Duidelijk iemand die “zijn” kerk in Brugge wilde groeten … om te bidden.  Zeer sterk!

De verwantschap was duidelijk en voelbaar!  De wil mekaar te vinden en te ontmoeten was sterk aanwezig en wijst op het streven naar wederzijds begrip.

Voor een namiddag in het kader van de werking zingeving binnen Markant was dit méér dan vormend! Na zijn uiteenzetting mochten wij er nog koffie met lekkere koekjes gebruiken.  Als onthaal en als afscheid kon het tellen! Dank-u-wel, vader en priester Bernard Peckstadt.

Verslag door Ria Quaghebeur – Defoort

in naam van Markant Zingeving – Regio Brugge 23 maart 2017

DSC_0402

DSC_0399

Op 23 maart 2017 bezochten enkele leerlingen van het Sint-Jozefscollege te Torhout onze Orthodoxe kerk van de Heiligen Konstantijn en Helena te Brugge.

De school benadrukt in de lessen godsdienst het belang van een interreligieuze dialoog. Binnen het kader van deze lessen kiezen wij ervoor om met de leerlingen van het zesde jaar een uitstap te organiseren.

Hierbij brengen de leerlingen een bezoek aan een synagoge en een moskee maar we willen ook het christelijke luik belichten. Zo worden er in Brugge bezoeken gebracht aan het seminarie, aan Symposion, YOT, Sint-Michielsbeweging… en ook aan de Orthodoxe Parochie in Brugge.

De leerlingen waren zeer onder de indruk van het interieur van de orthodoxe kerk. Ze merkten meteen op dat er grote verschillen waren met de katholieke kerken. De vele iconen en fresco’s vonden ze zeer bijzonder. De leerlingen stelden ook vast dat hun kennis van de heiligen eigenlijk zeer beperkt is.

Een woordje uitleg over de splitsing binnen het christendom en de uitleg over het interieur maakten veel duidelijk. Het was een leerrijk bezoek.

Verslag Lien Brabant

DSC_0396

Akathist tot de Alheilige Moeder Gods
Gevolgd door een Agripnia

e2022b4e-5da6-41a4-9d9a-342c98357d57Op vrijdag 17 maart 2017 vierden wij in onze orthodoxe parochie van de Heiligen Konstantijn en Helena te Brugge een dienst van de Akathist de groet tot de Alheilige Moeder Gods gevolgd door een Agripnia, volgens de traditie van de Heilige Athosberg.

Deze dienst werd voorgegaan door Vader Bernard Peckstadt en in gebed was ook Vader Andreas aanwezig. Het was een heel ingetogen dienst waar we samen met een mooie menigte v an 30 gelovigen verenigd waren in gebed en in verbondenheid.

Deze dienst werd verzorgd door een prachtig Byzantijnskoor bestaande uit Vader Konstantinos Kenanidis, Vader Antonios Tarlizos, Georges Antoniou, en Stefaan Coudenys. Ze zongen er afgewisseld in het Grieks en het Nederlands.

DSC_0192

De dienst van de Akathist tot de Alheilige Moeder Gods is een dienst die misschien nog niet zo goed gekend is door iedereen daarom hierbij nog een korte uitleg.

De akathist (Akathistos in het Grieks) is een hymne gewijd aan een heilige, een heilige gebeurtenis, of aan één van de personen van de Heilige Drie-eenheid. Het woord akathist zelf betekent “niet zitten.” De akathist bij uitstek is deze die geschreven is in de 6e eeuw tot de Moeder Gods .

De Moeder Gods is van oudsher de beschermheilige van de stad Konstantinopel. Zij wordt ook wel ‘Nikopoia’ genoemd; Zij die de overwinning brengt. Zij is dan ook degene die voornamelijk geëerd wordt in het Oosten.

Een zeer bekende Hymne aan de Moeder Gods is de Hymne van de Akathist, toegeschreven aan Romanos de Melodos (ca. 600). Hieronder een citaat uit de vertaling van deze hymne:

Tot U de Aanvoerster die voor ons strijdt,
En die ons van rampspoed hebt bevrijd;
Zingen wij dank- en zegehymnen, Moeder Gods,
Gij die onoverwinnelijke macht bezit,
Bevrijd ons uit alle gevaren,
En wij roepen tot u:
Verheug U, ongehuwde Bruid. (Kondakion)

De gebedsdienst van de Akathist ook genoemd “Gegroet Moeder Gods”- wordt vaak opgesplitst in vier delen, en wordt gezongen op de eerste vier vrijdagavonden in de Grote Vasten. Op de vijfde vrijdagavond in de grote vasten wordt echter de gehele Akathist gezongen. De vier delen van de Akathist beschrijven achtereenvolgens de mysteries van onze verlossing: de Boodschap van de engel Gabriël aan Maria, de Geboorte van Christus in Bethlehem, de gebeurtenissen uit het leven van Christus en van de Moeder Gods zelf.

DSC_0190

Doorheen de loop der eeuwen blijkt hoezeer elke Orthodoxe gelovige er aan houdt zoveel als in zijn vermogen ligt de Alheilige Moeder Gods te verheerlijken. Zij is immers de Beschermvrouwe van de christenen, en immer is Zij bereid om allen die Haar aanroepen te beschermen en bij te staan. Zij is een muur en schutswal, tegen alle zichtbare en onzichtbare vijanden die ons belagen. Zij is de burcht tegen de aanvallen van de hartstochten en het beschuttende schild in de strijd tegen de demonen.

Wie in zijn eigen hart verharding en verbittering ervaart, laat hij dan niet aarzelen de hulp te zoeken van de Moeder Gods. Zij is het die de verharding en de boosheid van de harten der mensen tot mildheid kan stemmen!

Wie zijn innerlijke vermogens van geloof en liefde wil ontwikkelen, wie zichzelf en anderen beter wil begrijpen, wie een moeilijke studie wil beginnen, wie zich wil verdiepen in de Heilige Schrift of in de theologie: doet er goed aan steeds beroep te doen op Haar, die het begrip doet toenemen.

Wie bescherming en zekerheid zoekt, laat hij dan het wonderbare visioen van de Heilige Andreas overwegen, die aanschouwen mocht hoe de Moeder Gods haar sluier ter bescherming uitspreidde over het Christus lievende volk.

Wie de richting verliest en het spoor bijster raakt, laat hij dan zien naar de Maagd, die de Weg wijst naar haar Zoon, Die de Eeuwige Waarheid is. Wie bedroefd is of bedroefden uit zijn familie of vriendenkring kent, laat hij gaan tot Haar, die de Vreugde is van alle bedroefden.

Moge de Alheilige Moeder Gods de noodkreten horen van al wie tot haar roept en ons allen bijstaan om de Weg naar het Koninkrijk te vinden en erop te blijven wandelen tot wij bij Haar zijn om haar Eeuwige Zoon te verheerlijken.

Daarom heeft de Moeder Gods ook in onze kerk een ereplaats gekregen boven en achteraan in het heiligdom in de abside. Daar hebben we de Moeder Gods Orante aangebracht of de Moeder Gods van het teken, of ook wel de “biddende” genoemd.

Deze “Orante-houding” van de Moeder Gods vindt zijn oorsprong in de bidhouding van de allereerste christenen. Door deze houding staat de biddende mens frontaal in Gods aanwezigheid. Door de wijd open gespreide armen beduidt hij dat hij bereid is zich open te stellen voor Gods genade. In de vroeg christelijke tijden wordt deze orante-houding zeer dikwijls afgebeeld in de catacomben-kunst.

DSC_0187

Kenmerkend zijn de opgeheven armen van de Moeder Gods. Daardoor drukt Zij uit dat Zij onze voorspreekster is bij God, dat Zij voor ons Gods vergiffenis en genade afsmeekt. Als “Orante” staat Zij daar als middelares tussen mensen en God. Het orante-type heeft daarbij een diepzinnige theologische en mystieke inhoud: deze inhoud is immers verbonden met het dogma van de “Theotokos”. Deze dogma verklaring van het concilie van Ephése benadrukt en bevestigd de hechte verbinding van de Maagd Maria met de goddelijke Persoon van Jezus Christus. Hierdoor is Zij intiem verbonden zowel met het goddelijk Mysterie als met onze menselijke werkelijkheid. Zij is waarlijk de Moeder van God, “Theotokos”, en Zij is tevens de Moeder van de mensen. Zij is de verbinding tussen hemel en aarde. Zij is inderdaad onze middelares, onze eerste voorspreekster bij God.
Deze heel mooie dienst tot de Moeder Gods werd vervolgd door een Agripnia. Agripnia ook wel nachtwake genoemd waar we vooral bidden voor alle onheil in deze onrustige en woelende wereld waarin we leven.

Deze dienst werd gevierd in een kerk met gedimpt licht en enkele kaarsen waar we even de rust en de stilte konden terug vinden.

De dienst van de Agripnia begon met de hoofdcelebrant die heel de kerk rond ging en iedereen bewierookte. Nadien sprak hij een gebed uit tot de Heilige Drie-eenheid. Hierbij citeer ik dit gebed:“Eer aan de Heilige, eenwezenlijke, levendmakende en onscheidbare Driëeenheid, immer nu en altijd en in de eeuwen der eeuwen Amen.”

De dienst van de metten werd dan verder vervolgd en bij het zingen van de Doxologie ging men over tot de Goddelijke Liturgie. De meeste van de gelovigen die er kwamen bleven tot op het einde van de dienst die omstreeks middernacht teneinde liep. Opvallend was het dat er nog zoveel gelovigen tot de heilige Communie naderden.

Het was voor onze parochie een heel mooie, aangename en rijke ervaring zo een dienst samen te mogen vieren. Wij hopen dan in de toekomst dit nogmaals te mogen herhalen maar dan misschien bij een feest van een belangrijke Heilige van onze kerk.

Graag houd ik eraan allen te danken die van zover gekomen zijn om met ons samen in gebed verbonden te zijn. Speciaal aan de priesters Vader Konstantinos en Vader Andreas de diaken Antonios en Georgos en Stefaan de leden van dit uniek koor voor de uitmuntende verzorging van deze dienst.
Hierna volgen nog enkele indrukken van enkele aanwezigen.

Vader Bernard

DSC_0191

Akathist & Agripnia

Voor de tweede maal nam ik deel aan de dienst van de akathist en de Agripnia in de kerk van Heiligen Konstantijn en Helena te Brugge. Al vanaf het begin van de dienst van de Akathist, werd ik ondergedompeld in de geest van het vasten, namelijk nederigheid en ingetogenheid. Het was mooi te zien dat jong en oud waren samengekomen. De meertaligheid die er aangewend werd zowel in de dienst van de Akathist als in de Agripnia, was een aangenaam pluspunt, net zoals de combinatie van de Byzantijnse als Slavische muziektraditie.

Het nut van deze dienst kan niet genoeg benadrukt worden, in deze tijden, waarin het gebed voor de medemens meer dan ooit nodig is, maar ook voor de individuele vooruitgang en oefening, tijdens de vastenperiode ter voorbereiding voor het feest der feesten, Pasen. Het ontmoeten van gekende personen, zorgde dan ook weer voor een mooie afsluiting van de avond. Bedankt voor de uitnodiging en bedankt voor de mooie dienst!

Stefania Corbeanu
Lid van de parochie van Hasselt

Vader Bernard ik wil u danken voor de heel mooie dienst van de Akathist en Agripnia op vrijdagavond. De zangers hebben dit schitterend gebracht en ik voelde mij zoals in de kerk in mijn land in Bulgarije. Ik was heel erg blij dit te hebben mogen bijwonen. Heel veel dank voor deze mooie viering.

Ioana Zasheva
Student Europacollege Brugge

Het was inderdaad een mooie dienst en een heel speciale ervaring voor mij! Al vanaf het begin van deze lange avonddienst vervulden de woorden van de Akathist tot de Moeder Gods, mij met een gevoel dat ik met twee woorden kan omschrijven – “stille vreugde”.
De Grieks-Byzantijnse zangmanier was prachtig, diep en krachtig! Het ongewone uur van deze dienst, zo laat in de avond, hielp mij om mijn hoofd leeg te maken van de dagelijkse drukte en dompelde mij onder in het gebed. Door deze twee aparte omstandigheden kregen al de bekende en vaak herhaalde gebeden weeral een diepere betekenis.

Toen baden de koorleden sommige gezangen in het Grieks (ik versta geen Grieks) en dan gebruikte ik, ‘Het Jesusgebed’ en dit was ook een mooie ervaring voor mij.
Wat ook heel mooi was die avond, is de sfeer… een biddende sfeer. Dikwijls, is het moeilijk voor mij om de juiste woorden te vinden voor mijn persoonlijk gebed maar toen kwamen de woorden spontaan en gemakkelijk. Ik voelde een spirituele ondersteuningen en voelde mij verenigd met de andere gelovigen in de kerk.

Elena Van Tomme

De dienst van de Akathist en Agripnia was heel mooi, zoals altijd! Het was ook heel mooi gezongen waarvoor dank. Ik heb er echt van genoten! Dank jullie voor deze heel mooie dienst!

Elena Moise

Vader Bernard,

We willen U nogmaals bedanken voor de prachtige dienst van vrijdagavond jongst leden. Hieronder een korte impressie van ons. We hadden besloten, wederom aanwezig te zijn bij de Dienst van de Akathist en Agripnia in Brugge.
Juist deze dienst in het midden van de Vastentijd is door het stemmige rustgevende karakter, door hoofdzakelijk gezang en gebed, een rustpunt en een versterking.
Alle lof voor het koor in het bijzonder aan Vader Konstantinos, Vader Antonios, Georgios en Stefaan. De vloeiende afwisselingen tussen het Nederlands en Grieks, waren ook dit jaar indrukwekkend.
Het afscheid nemen van elkaar en de daarbij behorende korte gesprekjes na de dienst, vormden een waardig eind van deze prachtige avond.

Theo en Alexandra Laeven

Toen ik binnenkwam was het Byzantijnse koor net aan het zingen. In de zwak verlichte kerk creëerde dit meteen een sfeer waarin alle aandacht naar het gebed gaat.
Het was zeer rustig in de kerk en de stemmen van het Byzantijnse koor wisselden mooi af met de stem van Vader Bernard. Het tempo van de viering zorgde er voor dat de wereld buiten verdween en alle aandacht naar de voorbereiding van het Pasen. Het was een bijzondere ervaring die bij mij herinneringen aan de Athosberg opriepen. De sfeer van de viering is mij verscheidene dagen bijgebleven. Ik was zeer verheugd aan deze ervaring in onze Brugse gemeenschap te kunnen deelnemen en kijk uit naar de de viering van de Paasnacht.

Michel Van Gysel

IMG_6964

Op 8 maart 2017 hebben wij afscheid genomen van Zuster Marie-Renildis, zuster van de Onbevelekte Ontvangenis van Heist-aan-Zee. Catherine echtgenote van Vader Bernard nam deel aan deze afscheidsviering in de Sint-Antonius kerk te Heist.

Elk jaar worden Vader Bernard en Catherine door dezelfde kloostergemeenschap uitgenodigd om er samen nieuwjaar te vieren met alle priesters van Duinbergen en Heist. Dit samen-zijn bestaat steeds uit een gebedsviering waar wij God danken voor alles wat hij ons het voorbije jaar schonk en om het nieuwe jaar te zegenen, vervolgd door een gezamenlijke maaltijd. Dit jaar werd ook de nieuwe Bisschop van Brugge Mgr. Lode Aerts uitgenodigd en werden we er opnieuw feestelijk onthaald. We zien dit samen zijn telkenmale weer als een mooi Oecumenisch gebaar van samen leven en vieren.
Bij de laatste samenkomst werd er een foto genomen met Mgr Lode Aerts en Vader Bernard samen met zuster Renildis een foto welke steeds naast haar stond en dat zij koesterde tot op haar laatste sterfbed. Graag willen wij nogmaals ons medeleven betuigen aan de medezusters bij het overlijden van Zuster Marie-Renildis. Eeuwige gedachtenis!

DSC_0594

DSC_0583Op zaterdag 25 februari 2017 vond er in de Orthodoxe Parochie van de Heilige Andreas te Gent een bijeenkomst plaats waarop de leden van de clerus van de Nederlandstalige parochies uit Gent, Brugge, Oostende, Kortrijk, Tilburg en Eindhoven waren uitgenodigd.

Aanwezig waren voor de Parochie van de H. Theofano te Nijmegen de rector, Protopresbyter Christos Sidiropoulos, voor de Parochie van de H. Andreas te Gent, de rector Aartspriester Dominique Verbeke en de bedienaar Aartspriester Paolo Perletti, voor de Parochie van de HH. Konstantijn en Helena te Brugge de rector Aartspriester Bernard Peckstadt (tevens rector Parochie Oostende), dhr. Antonios Tarlizos, die op 5 maart 2017 tot diaken en op 2 april 2017 tot priester zal worden gewijd en rector zal worden voor de Parochie van de Drie Hiërarchen te Hasselt en tot slot Priester Andreas D’hoe, bedienaar van de Parochie van de HH. Kyrillos en Methodios te Oostende.

DSC_0591

De bijeenkomst werd voorgezeten door Zijne Eminentie Metropoliet Athenagoras van België. Het doel van deze Synaxis was om de aanwezige clerus de kans te geven om zich, onder de deskundige begeleiding van de Eerwaarde Diaken Vader Grigorios Frangakis, te vervolmaken in het vieren en concelebreren van de verschillende Liturgische diensten volgens de ordo van het Oecumenische Patriarchaat. Van 10u00 tot 16u00 werden de Vesperdient, de Metten, de Goddelijke Liturgie, Vespers met Goddelijke Liturgie van de Voorafgewijde Gaven, Dienst voor Overledenen, De Doop en Myronzalving en tot slot het Sacrament van het Huwelijk belicht, becommentarieerd en gedemonstreerd volgens het Typikon van het Oecumenisch Patriarchaat. Om de communicatie optimaal te laten verlopen vertaalde Zijne Eminentie Metropoliet Athenagoras van België van het Grieks naar het Nederlands en omgekeerd, voorzien van eigen aanvullingen en opmerkingen.

De bijscholingssessie werd enkel onderbroken voor een snelle en karige maaltijd want er stond, zoals hierboven reeds vermeld, veel op het programma.

We wensen van harte de clerus en vrijwilligers van de Parochie van Gent te bedanken voor hun gastvrij onthaal.

DSC_0580Uiteraard ook onze oprechte dank aan Zijne Eminentie Athenagoras van België voor het nemen van dit interessante en lovenswaardig initiatief. Ik denk dat ik in naam van alle aanwezigen gerust kan stellen dat we de hoop koesteren dat deze sessie deel gaat uitmaken van een permanente vorming voor de clerus die ons zal toelaten om ons steeds bij te schaven in de uitvoering van het Typikon van het Oecumenisch Patriarchaat.

 

Verslag Vader Andreas.

Verslag kindercatechese

Datum: 18 februari 2017

Thema: Jezus de genezer van ons geest en lichaam

DSC_0563

Jezus  heeft gekozen om mensen te genezen om Zijn goddelijke kracht te tonen. Dit is logisch. Iedereen kan bevestigen dat dit een echte wonder was want iedereen kent wel  iemand die langdurig ziek is . Voor de genezene zelf is het gevoel van het wonder zo tastbaar aanwezig. Op die manier kan niemand nog twijfelen. In vergelijking met Jezus die over het water wandelde en de reactie van de apostelen hierop (het is een spook), zijn genezingswonderen duidelijk ervaarbare wonderen.  Die soort wonderen kunnen worden veroordeeld als een soort illusie maar de genezing op zich is zonder twijfel  door iedereen  aanvaard.

Jezus genas iedereen die naar Hem kwam onafhankelijk van zijn geloof, afkomst, cultuur, ras of niveau van spiritualiteit. Iedereen was welkom. Gezondheid en liefde zijn de belangrijkste dingen die elk mens zoekt. De mensen die Jezus kenden waren zoveel veranderd in goede zin dat ze niet meer terug konden naar dezelfde levensstijl van vroeger. De woorden en gebaren van Jezus waren simpel, mooi en met heel veel kracht. Zo krachtig dat zelfs twee duizend jaar later deze worden genezen en liefde brengen aan alle mensen die het willen horen. De genezing door Jezus is compleet: fysiek, energetisch, psychologisch, intellectueel en spiritueel.

“22En Hij zei tot zijn discipelen: Daarom zeg Ik u: Weest niet bezorgd over uw leven, wat gij zult eten of over uw lichaam, waarmede gij u zult kleden. 23Want het leven is meer dan het voedsel en het lichaam meer dan de kleding. 24Let op de raven, zij zaaien niet en zij maaien niet, zij hebben geen voorraadkamer of schuur, en toch voedt God ze. Hoe ver gaat gij de vogelen te boven! 25Wie van u kan door bezorgd te zijn een el aan zijn lengte toevoegen? 26Indien gij dan zelfs het geringste niet kunt, wat zult gij u bezorgd maken om het overige? 27Let op de leliën, hoe zij spinnen noch weven, en Ik zeg u, dat zelfs Salomo in al zijn heerlijkheid niet bekleed was als een van deze. 28Indien nu God het gras op het veld, dat er heden is en morgen in de oven geworpen wordt, zó bekleedt, hoeveel te meer u, kleingelovigen? 29En gij, zoekt niet wat gij eten of drinken zult en weest niet verontrust, 30want naar al deze dingen gaat het zoeken van de volken der wereld uit. Doch uw Vader weet, dat gij deze dingen behoeft. 31Maar zoekt zijn Koninkrijk, en die dingen zullen u bovendien geschonken worden.” Lucas 12: 22-31.

Als we oplossingen zoeken door ons zorgen te maken, zullen we geen oplossingen vinden. Als we reageren vol met hoop en veel minder bezorgd, zullen we het licht van de oplossing op een of andere manier zien. We moeten gewoon proberen. Er is niks te verliezen! Blijven hopen met blijheid en niet hopen met bezorgdheid.

DSC_0389

Bezoek van de Markante dames
van de Brugse binnenstad

Op maandag 12 december 2016 hadden wij als markante dames van de Brugse binnenstad een afspraak met vader Bernard Peckstadt in de Ezelstraat 85. Een aantal dames brachten hun partner mee.

De Orthodoxe Kerk in Brugge bezoeken, als aanloop tot het Kerst gebeuren, leek ons bij de planning van het jaarprogramma een bijzonder goed idee. En gelijk kregen we. Benieuwd en nieuwsgierig stapten we de kerk binnen. De eerste indruk of misschien wel voor een aantal onder ons de tweede of de derde indruk; omdat er reeds bij een andere gelegenheid een bezoekje aan de kerk had plaats gevonden; was een bewonderende stilte.

Een stilte die de stilte vervolgens doorbrak door indrukken met elkaar uit te wisselen. We namen de warme ziel van deze kleurrijke unieke parel in de binnenstad in ons op. Nadat we ons hadden genesteld in de banken gaf Vader Bernard, ons zeer begeesterd een geschiedkundig overzicht zodat wij de stichting van deze kerk beter in de tijd konden plaatsen. Zowel over de hiërarchie binnen de Orthodoxe kerk als over de iconografie had hij het uitvoerig. Wat een zuiverheid, zo puur, zo dicht bij de bron. Het werd een zeer boeiende avond waarvoor we Vader Bernard van harte danken.

Hierbij wensen we de Orthodoxe gemeenschap in de stad maar ook daarbuiten alvast alle goeds toe tijdens deze periode van het jaar.

Hilde Baert

Bestuurslid Markant Brugge Binnenstad

DSC_0392

©2015 Orthodoxe Parochie Brugge.
Top
Zoeken: